Psy potrafią nauczyć się schematów powitania, które szanują przestrzeń osobistą. Goście, dzieci i obcy mogą odczuwać dyskomfort w przypadku bliskiego kontaktu fizycznego, szczególnie gdy pies zbliża się do pachwiny.
Spokojne zachowanie jest nagradzane. Gdy pies podchodzi do gościa bez skakania i naruszania przestrzeni osobistej, pochwała lub mały smakołyk wzmacnia to zachowanie.
Sygnały takie jak „siad”, „chodź” czy „zostaw” można systematycznie instruować. Ćwiczenia w cichym otoczeniu przygotowują psa do niezawodnej reakcji na przybycie gości.
Gdy pies zbliża się do prywatnego obszaru, spokojne wskazówki przekierowują jego uwagę. Pies może zostać poproszony o usiąść lub powąchanie podanej mu dłoni, gdy opiekun z zadowoleniem przyjmuje ten kontakt.
Po alternatywnym zachowaniu następuje natychmiastowa nagroda.
Spójność między członkami rodziny sprzyja jasnemu uczeniu się. Ujednolicone oczekiwania pozwalają psu zrozumieć pożądany wzorzec.
Podniesiony głos, siła fizyczna lub działania wywołujące strach pozostają zbędne. Reakcje te mogą wywoływać lęk, jednocześnie uniemożliwiając osiągnięcie pożądanej alternatywy.
Jeśli takie zachowanie utrzymuje się, jest trudne do przerwania lub towarzyszy mu lęk lub agresja, wykwalifikowany trener lub specjalista ds. zachowań zwierząt może pomóc w opracowaniu odpowiedniego planu.
Rozróżnianie zwykłej eksploracji od wzorców, na które warto zwrócić uwagę
Większość węszenia należy do typowych psich zachowań eksploracyjnych. Zmiany w zachowaniu mogą czasami wymagać dokładniejszej obserwacji.
Pies, który nagle wielokrotnie skupia wzrok na tej samej osobie lub przedmiocie, mógł wyczuć nowy zapach. Źródło może okazać się zupełnie zwyczajne, na przykład zmiana detergentu do prania lub nowy produkt do pielęgnacji skóry.
Gdy zachowanie staje się powtarzalne, zakłóca normalne czynności lub pojawia się w połączeniu z dodatkowymi zmianami, konsultacja z lekarzem weterynarii może okazać się pomocna.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
