„Złożyłam pozew o rozwód trzy tygodnie temu” – powiedziała spokojnie Lucia.
„Marcusowi nie doręczono jeszcze pozwu, ponieważ jego prawnicy zwlekali, ale doręczyciel dostarczy dokumenty do jego pokoju w szpitalu za kilka dni”.
Oczy Teresy rozszerzyły się.
„Co?! Właśnie uratowałeś mu życie!”
„Jedno nie ma nic wspólnego z drugim” – odpowiedziała Lucia.
„On jest twoim mężem!”
Lucia delikatnie pokręciła głową.
„Dziś wieczorem był moim pacjentem.
Jako lekarz zrobiłem wszystko, co było ode mnie wymagane, aby ratować życie.
Ale kiedy wychodzi ze szpitala, pozostaje tym samym człowiekiem, który zdradzał mnie miesiącami i spłodził dziecko innej kobiecie, podczas gdy sam co noc przychodził do mojego łóżka.
Teresa gwałtownie zwróciła się w stronę męża.
„Artur, powiedz jej coś! Przemów jej do rozsądku!”
Arthur spojrzał na papiery rozwodowe, a potem z powrotem na Lucię.
„Mam jej tylko jedno do powiedzenia.”
Zrobił krok naprzód i podał Lucii rękę.
„Dziękuję za uratowanie życia mojemu synowi, doktorze Herrero.”
Lucia uścisnęła go mocno.
„Wykonywałem swoją pracę, Arthurze.”
Godzinę później Lucia trafiła na oddział intensywnej terapii.
Marcus zaczął się wybudzać z narkozy.
Drenaż w klatce piersiowej był podłączony do pojemnika umieszczonego obok łóżka, a monitor pracy serca utrzymywał stały, zdrowy rytm.
Lucia sprawdziła jego parametry życiowe, podłączyła kroplówkę i zaktualizowała jego dokumentację medyczną.
Marcus powoli otworzył oczy, mrużąc je od ostrego światła, aż w końcu jego wzrok skupił się na niej.
„Luci…?”
„Jaki jest twój poziom bólu, Marcus?” zapytała całkowicie profesjonalnym głosem.
„Ból w klatce piersiowej… kiedy oddycham…” wyszeptał.
„To normalne w przypadku drenażu klatki piersiowej.
Jeśli twoje płuco pozostanie całkowicie rozszerzone, rozważymy jego usunięcie jutro.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
