„Czy nadal masz dostęp?”
Pani Parker przysunęła bliżej mojego laptopa. „Czy nadal masz dostęp tylko do odczytu zarchiwizowanych plików Silverline?”
„Nie powinnam.”
„Nie o to pytałem.”
Otworzyłem laptopa. Moje stare dane logowania – te, które Ryan uważał za bezużyteczne po ślubie – wciąż działały. Załadował się jeden folder. Potem kolejny.
Rejestr przelewów. Plik uzgodnień z dostawcami. Skany rejestracyjne firm-wydmuszek.
Pani Parker stojąca obok mnie przestała oddychać.
To nie był jeden błąd ukryty pod Silverline Holdings. To był szlak. Cierpliwy. Czysty. Wytyczony przez ludzi, którzy wierzyli, że kobieta gotująca kurczaka o 4:30 rano nigdy nie przypomni sobie, jak podążać za pieniędzmi w ciemności.
Następnie otworzył się pierwszy ukryty folder.
„Calloway Holdings”.
Folder, który nie powinien istnieć
Serce zabiło mi mocniej. Ryan nie tylko mnie zbywał. Coś ukrywał.
Pani Parker pochyliła się. „No i co my tu mamy?”
Przeskanowałem dokumenty, przewijając je szybciej. Firmy-słupki nie stały w miejscu – były aktywne, przelewały fundusze, każda z nich powiązana z Calloway Holdings. Niewidzialna ręka pociągała za sznurki, stworzona przez ludzi, którzy nie docenili, ile dokładnie zobaczę.
„Czy możesz to jakoś udowodnić?” zapytała pani Parker.
„Zdecydowanie” – powiedziałem, czując, jak pewność siebie narasta w miejscu, które wydawało mi się, że osłabło. „Te transakcje są ze sobą powiązane. Jeśli prześledzę te fundusze do Calloway Holdings, pojawi się schemat, którego nie będą mogli zaprzeczyć”.
„W takim razie to nasz następny krok” – powiedziała. „Ale musisz zachować to w tajemnicy, dopóki nie będziesz gotowy”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
