Przekazywał mi prawdę w kontrolowanych dawkach. Śledczy robili to, gdy nie wiedzieli, czy świadek jest zastraszony, skompromitowany, czy kłamie.
Zrozumiałem.
Ja też tego nie znosiłem.
„Mój mąż i jego matka próbowali wymusić moje uwierzytelnienie biometryczne w zastrzeżonym pliku płatności” – powiedziałam. „Evan uciekł z laptopem. Diane przedstawiła sfałszowaną dokumentację medyczną. Agent CID zniknął po otrzymaniu dowodów. Powinieneś założyć, że włamanie nastąpiło wewnątrz twojej organizacji”.
Szczęka Reeda drgnęła.
Ellis w końcu podniósł wzrok.
„Tak.”
I tak to się stało.
Najmniejsza szczera odpowiedź, jaką można znaleźć w tym pokoju.
„W takim razie nie powiem ci, gdzie jest zapasowy telefon”.
„Pani Mercer—”
„Dopóki Lena się nie znajdzie.”
„To urządzenie stanowi dowód federalny”.
„To także jedyna kopia, co do której mam pewność, że nie została zmieniona”.
Reed zniżył głos.
„Utrudniasz trwające śledztwo”.
„Nie. Chronię łańcuch dowodowy przed śledczym, który przyznaje, że jego własna agencja może być narażona na szwank”.
Usta Ellisa drgnęły.
Ani jednego uśmiechu.
Zamknąć.
Reed wstał.
„Ciężarówka twojego męża przejechała przez bramę Manchester Road o 5:18. Strażnik machnął ręką, żeby przejechał, mimo aktywnego alarmu”.
“Nazwa?”
„Zajmujemy się tym”.
„Czy strażnik był przydzielony do batalionu Evana?”
Reed nie odpowiedział.
To była odpowiedź.
„A Diane?”
„Bycie przesłuchiwanym.”
“Aresztowany?”
„Przeprowadzono wywiad.”
„Zaatakowała mnie, ukradła federalne legitymacje, pokazała broń palną podczas zamieszek domowych i brała udział w próbie nieautoryzowanego dostępu”.
„Mówi, że uniemożliwiała ci usunięcie dowodów.”
„To wideo temu przeczy”.
„Nie mamy tego filmu”.
Pozostawił wyrok zawieszony.
Potem on i Ellis odeszli.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
