„Czy to był wypadek samochodowy?”
Nie odpowiedział.
Pauza powiedziała mi więcej, niż tablet.
„Z raportu policyjnego wynika, że obrażenia odniosłeś w garażu swoich rodziców”.
Raz się zaśmiałem, bo mój umysł nie mógł znaleźć innego dźwięku.
„To nie ma sensu.”
„Wiem” – powiedział.
Wyglądał na zasmuconego, a to tylko pogorszyło sprawę.
Ostatnią rzeczą jaką pamiętałem były truskawki.
Pamiętam, jak stałam w sklepie spożywczym i zastanawiałam się, czy drogie, ekologiczne warzywa są warte swojej ceny.
Przypomniałem sobie, jak małe plastikowe pudełko pociło się w świetle świetlówek.
Potem już nic nie było.
Brak garażu.
Żadnej karetki.
Brak ojca.
Nic.
Potem weszła moja matka.
Przez sekundę poczułem tak wielką ulgę, że niemal się rozpłakałem.
Mama tu była.
Mama opowiedziała mi, co się wydarzyło.
Mama głaskała mi włosy i nienawidziła osoby, która mi to zrobiła.
Zatrzymała się przy moim łóżku i spojrzała mi prosto w oczy.
Potem napluła mi w twarz.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
