Ukryte wewnątrz instalacji kwiatowej.
Victor wybrał kaplicę.
Celeste wybrała kwiaty.
Ale wybrałem system bezpieczeństwa.
A każde słowo, każde popchnięcie, każde upokorzenie zostało nagrane z idealnym dźwiękiem.
CZĘŚĆ 2
Przyjęcie lśniło niczym pałac zbudowany nad grobem.
Victor tańczył ze mną w złotych światłach, podczas gdy moi rodzice siedzieli na zewnątrz w naszym rodzinnym samochodzie, przemoczeni i drżący, czekając, bo wciąż wierzyli, że mogę ich potrzebować. Za każdym razem, gdy patrzyłam w stronę szklanych drzwi, Victor zaciskał dłoń na mojej talii.
„Uśmiechnij się” – syknął. „Inwestorzy patrzą”.
„Już są” – powiedziałem cicho.
Zaśmiał się. „Naprawdę myślisz, że ktoś tu się o ciebie troszczy?”
Po drugiej stronie sali balowej Celeste zabawiała reporterów.
„Nasza rodzina jest zachwycona” – oznajmiła. „Victor zawsze miał słabość do spraw charytatywnych”.
Goście się śmiali.
Ja też się śmiałem.
To ją zdezorientowało.
Victor zauważył. „Coś dziwnego?”
„Nie” – powiedziałem. „Po prostu przypomniałem sobie o papierkowej robocie”.
Jego oczy się zwęziły. „Jakie papiery?”
„Takiego, którego nikt nie czyta przed podpisaniem.”
Jego twarz zmieniła się na pół sekundy.
Potem jego arogancja powróciła.
Uważał mnie za nieśmiałą córkę biednych imigrantów. Dziewczynę ze stypendium. Cichą narzeczoną, którą wypolerował na ozdobę. Nigdy nie pytał, jak opłacam studia prawnicze po zakończeniu stypendium. Nigdy nie zastanawiał się, dlaczego holding jego ojca nagle potrzebował mojego podpisu na trzech zgodach na przejęcie.
Mężczyźni tacy jak Victor widzieli ciszę i mylili ją z pustką.
O północy zaciągnął mnie do apartamentu dla nowożeńców.
„Zawstydziłeś mnie” – powiedział, zrywając muszkę.
„Zawstydziłem cię?”
„Błagałeś publicznie”.
„Moich rodziców rzucono w mroźny deszcz”.
„Powinni być wdzięczni, że pozwolono im zbliżyć się do budynku”.
Spojrzałam na niego.
To był moment, w którym jego maska całkowicie opadła.
Podszedł bliżej. „Słuchaj uważnie, Eleno. Jutro podpiszesz formularze zgody małżeńskiej. Potem fuzja zostanie sfinalizowana. Potem będziesz mogła bawić się w księżniczkę, wpłacać pieniądze na schroniska, robić cokolwiek, co uznasz za szlachetne. Ale nie będziesz mi się sprzeciwiać”.
Usiadłem na skraju łóżka. „A jeśli odmówię?”
Victor się uśmiechnął. „Zadzwonią do sądu w sprawie długu medycznego twojego ojca. Twoja matka straci mieszkanie. Twoja mała klinika straci finansowanie. Mam więcej, niż ci się wydaje”.
„Nie” – szepnąłem. „Masz mniej, niż myślisz”.
Zaśmiał się i nalał sobie whisky. „Jesteś uroczy”.
O 1:13 nad ranem, kiedy Victor zemdlał i był pijany, poszłam do łazienki, zamknęłam drzwi i zadzwoniłam do Marcusa Hale’a.
Mój prawnik.
Również były prokurator federalny, który pomógł mi zbudować fundusz powierniczy, do którego należało tajne trzydzieści jeden procent udziałów w firmie Victora.
„Czy powiedział to wyraźnie?” – zapytał Marcus.
„Każde zagrożenie” – odpowiedziałem.
„A kaplica?”
“Nagrany.”
„Świadkowie?”
„Dwóch strażników, jeden kamerzysta, jeden ksiądz i jego matka na kamerze”.
Marcus westchnął. „W takim razie ruszamy o dziewiątej”.
Spojrzałem na swoje odbicie.
Biała sukienka. Czerwony nadgarstek. Suche oczy.
„Zrób osiem” – powiedziałem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
