Patrice wstała i wyszła na światło dzienne, wciąż trzymając telefon.
„Pan Eckert.”
Dale spojrzał na nią.
Potem ja.
Potem jej telefon.
„Kim ona jest?”
„Mój prawnik”.
„Twój prawnik?”
Nagle wypowiedział moje imię tonem, którego używał od lat.
Ciepły.
Delikatny.
Zaprojektowane specjalnie dla mnie.
„Carol Ann…”
Ale tym razem nie miało to żadnego efektu.
„Dale. Powiedz mi, co jest w tym folderze.”
„Tylko kilka dokumentów biznesowych.”
„Dokumenty wymagające poświadczenia notarialnego?”
“Tak.”
„Przez kogoś, kto cię nie zna.”
Zamilkł.
„Ona mi wszystko powiedziała.”
Jego wyraz twarzy uległ zmianie.
„Konto dotyczące łodzi”.
Nic.
„Apartament.”
Nadal nic.
„Przeniesienie długu”.
Jego ramiona zesztywniały.
„Podpisy.”
„Carol Ann…”
Jego głos się zmienił.
Mniej ciepło.
Bardziej ostrożny.
„To da się ogarnąć.”
Prawie się uśmiechnąłem.
„Załatwione?”
„Cokolwiek myślisz, że wiesz, możemy usiąść razem i to omówić”.
Patrice przerwał.
„Pan Eckert.”
Odwrócił się w jej stronę.
„Mój klient ma kalendarz wizyt zawierający dokumentację z około dwunastu miesięcy. Daty. Godziny. Kwoty. Nazwy nieruchomości. Rachunki. Rozmowy.”
Zatrzymała się.
„Ma również dowody dotyczące wczorajszej rozmowy z Ashley.”
Dale spojrzał na mnie.
Po raz pierwszy w naszym małżeństwie nie miał pojęcia, jak wiele wiem.
I chciałem, żeby tak pozostało.
Przez lata żyłem w niepewności.
Teraz nadeszła jego kolej.
Wtedy drzwi salonu się otworzyły.
Ashley weszła do środka.
Najwyraźniej znudziło ją czekanie w ciężarówce.
Ona mnie pierwsza zobaczyła.
„Pani C!”
Uśmiechnęła się automatycznie.
Wtedy zobaczyła twarz Dale’a.
Jej uśmiech zniknął.
Spojrzała na nas.
„Co się dzieje?”
„Ashley” – powiedziałem.
“Tak?”
„Muszę ci coś powiedzieć.”
Wyglądała na zdezorientowaną.
Potem nerwowo.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
