Odszedłem od okna.

Minutę później ktoś trzy razy zapukał do moich drzwi wejściowych.

Lily jęknęła z kuchni.

Zmusiłem się do zachowania spokoju i uchyliłem drzwi tylko na kilka centymetrów, pozostawiając łańcuch zablokowany.

Mężczyzna wpatrywał się we mnie.

„Dzień dobry” – powiedział.

“Poranek.”

Jego wzrok przesunął się ponad moje ramię.

„Widziałeś dwie małe dziewczynki?”

Moje serce waliło.

Zrobiłem zdezorientowaną minę.

„Małe dziewczynki?”

„Bliźniaki. Trzy lata.”

Więc dokładnie wiedział, kim oni byli.

„Nie” – powiedziałem. „Nie zrobiłem tego”.

Zacisnął szczękę.

„Wyszli z domu.”

„To przerażające.”

“To jest.”

Żadne z nas się nie ruszyło.

Potem się uśmiechnął, ale jego oczy pozostały zimne.

„Jeśli ich zobaczysz, daj mi znać. Nie dzwoń do nikogo innego. Mają… problemy z zachowaniem”.

Zachowałem neutralny wyraz twarzy.

“Oczywiście.”

Przyglądał mi się przez dłuższą chwilę, zanim odszedł.

Zamknąłem drzwi i je zamknąłem.

Kiedy wróciłem do kuchni, Lily i Lucy nadal były pod stołem.

„Dobrze ci poszło” – wyszeptała Lily.

Przykucnąłem obok nich.

„Kochanie, musisz mi powiedzieć, kim jest ten mężczyzna.”

Lucy wtuliła twarz w ramię siostry.

“Dotacja.”

„Grant kogo?”

Potrząsnęła głową.

„Czy Grant jest twoim tatą?”

“NIE.”

„Twój wujek?”

“NIE.”

„Czy twoja mama wie, że tu jesteś?”

Twarz Lily się skrzywiła.

„Mama nie może przyjść.”

Zimno rozprzestrzeniło się po moim ciele.

„Dlaczego ona nie może przyjść?”

Bliźniacy spojrzeli na siebie.

Wtedy Lucy wyszeptała najstraszniejszą rzecz jaką kiedykolwiek słyszałem.

„Bo Grant zamknął ją na dole.”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!