Następnego ranka Joon czekał na mnie w kuchni.
„Dostałem ofertę, Stella.”
Odstawiłem kawę.
„Dobrze, Joon. Czy Emily wie?”
„Dostałem ofertę, Stella.”
“Jeszcze nie.”
„Wiem” – powiedział. „Powiem jej to dzisiaj”.
“Dobry.”
„Jeśli dostanie awans, zostaniemy tu jeszcze cztery lata. Nie wiem, czy dam radę”.
Wyjątkowo powiedział to, co chciał.
“Powiem jej to dzisiaj.”
„Nie chcę wtrącać się w sprawy mojego ojca” – kontynuował. „Nie chcę życia, które dla mnie wybrał. Chcę czegoś własnego”.
„To powiedz swojej żonie.”
“Będę.”
Zawahał się.
“Ona cię słucha.”
„To powiedz swojej żonie.”
Wiedziałem dokąd idzie.
“Nie.”
„Miałabyś ją bliżej, Stella. Bylibyśmy na tym samym kontynencie co ty. Czyż nie tego chcesz?”
Wyobraziłem sobie kawę przy kuchennym stole. Wyobraziłem sobie urodziny bez lotów.
Joon zobaczył to na mojej twarzy.
“Pomóż jej zobaczyć obie strony.”
„Miałabyś ją bliżej, Stella.”
Spojrzałem na niego.
„Pytasz, bo wiesz, że moje serce jest już stronnicze. Chcę, żeby moje dziecko wróciło do domu, Joon. Ale to musi się odbyć na jej warunkach, nie na moich.”
“To niesprawiedliwe.”
„Nie, nie jest.”
Poszedłem w stronę korytarza i zatrzymałem się.
“To niesprawiedliwe.”
“Nie wykorzystuj mojej samotności jako usprawiedliwienia dla tego, co zrobiłeś.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
