Część 3: Trzydzieści dni bez niczego

Następne trzydzieści dni w niczym nie przypominało tego, co ludzie sobie wyobrażają, słysząc słowo „dziedziczenie”. Nie wprowadziłem się do rezydencji, nie kupiłem nowych ubrań ani nie tknąłem ani jednego dolara z kont mojego dziadka.

Nadal chodziłem do szkoły i pracowałem na pół etatu, mieszkając w małym pokoju w schronisku dla młodzieży, które Richard pomógł mi znaleźć. Majątek, zgodnie z instrukcjami mojego dziadka, mógł pokryć jedynie podstawowe potrzeby, co oznaczało brak luksusów i brak szybkiego dostępu do czekającej na mnie fortuny.

Na początku miałam żal do Jamesa z powodu tego stanu.

Ale gdzieś pomiędzy zajęciami, zmianami w pracy i nocami spędzonymi na rozmyślaniu o wszystkim, co mój ojciec przede mną ukrywał, zacząłem rozumieć, czego chciał mój dziadek. Potrzebował, żebym odkrył, kim jestem, zanim pieniądze będą miały szansę za mnie zadecydować.

Trzydziestego ranka Richard przyjechał przed schronisko czarnym sedanem.

„Gotowy?”

Spojrzałem na swoją czystą białą koszulę, ciemne spodnie i jedyne porządne buty, jakie miałem.

„Tak gotowy, jak tylko będę.”

Richard zawiózł mnie do centrum, w stronę siedziby Brooks Holdings, trzydziestodwupiętrowego wieżowca ze szkła i stali. Widok firmy mojego dziadka wznoszącej się ponad panoramę miasta sprawił, że wszystko, czego się nauczyłem, nagle wydało mi się realne.

„A co jeśli mnie nie przyjmą?” – zapytałem.

„Zrobią to.”

„Skąd możesz to wiedzieć?”

Richard spojrzał na mnie.

„Bo twój dziadek wszystko zaplanował.”

Sala konferencyjna zajmowała najwyższe piętro i była większa niż dom, w którym dorastałem. Przy długim stole siedziało siedmiu dyrektorów, prawników, księgowych i starszych partnerów, a na samym końcu siedziała starsza kobieta o imieniu Margaret Ellis.

Wstała, gdy wszedłem.

„Nathan Brooks. Twój dziadek bardzo dobrze się o tobie wypowiadał.”

Słyszenie tego wciąż bolało w dziwny sposób. Przez osiemnaście lat wierzyłam, że James mnie nigdy nie znał, a potem odkryłam, że najwyraźniej wiedział o moim życiu o wiele więcej niż ja o jego.

Zanim spotkanie się rozpoczęło, Richard oznajmił, że pozostała jedna nierozstrzygnięta sprawa.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!