„Myślałem, że poszłaś do domu.”

„Ja też.”

Pojawiła się trzymając w ręku teczkę.

„Myślę, że znalazłem coś w transkrypcji zeznań.”

Wskazałem na krzesło.

„Pokaż mi.”

Ona usiadła.

Nerwowy.

Podekscytowany.

Jej palec wylądował na pojedynczej linii.

Przeczytałem to.

Następnie przeczytaj jeszcze raz.

Miała rację.

Był mały.

Ale sprawy mogą zależeć od drobnostek.

Podobnie jak życie.

Zdanie.

Nauczyciel.

Stypendium.

Zapomniany list.

Jedna osoba traktująca cię poważnie, zanim nauczysz się traktować siebie poważnie.

Spojrzałem na nią.

„Dobry pomysł.”

Jej twarz pojaśniała.

“Naprawdę?”

“Naprawdę.”