„Ona udaje prawniczkę” – powiedziała moja siostra komisji dyscyplinarnej. „Nie ma mowy, żeby zdała egzamin adwokacki”. Moi rodzice złożyli skargę, oskarżając mnie o oszustwo.

Moja matka warknęła: „Dlaczego to takie ważne?”

„Bo nie przyszedłeś na moje zakończenie roku szkolnego”.

Cisza.

Brenda spojrzała na naszego ojca.

Moja matka się poruszyła.

Kontynuowałem.

„Powiedziałeś mi, że nie możesz przyjść, bo ślub Brendy odbywał się w ten sam weekend”.

Brenda przybrała bardziej napięty wyraz twarzy.

“I?”

„I wysłałem ci zawiadomienie o ukończeniu studiów.”

Mój ojciec spuścił wzrok.

„Napisano: Wydział Prawa Uniwersytetu Suffolk”.

Nikt się nie ruszył.

Moja matka szepnęła: „Nie pamiętam tego”.

“Ja robię.”

Brenda skrzyżowała ramiona.

„Więc jesteśmy złymi rodzicami. To nie dowodzi złych intencji”.

Pan Avery spojrzał na nią.

„Nie. Ale coś innego może.”

Wyjął kartkę papieru.

Twarz Brendy zmieniła się natychmiast.

Ledwie.

Ale dość.

Widziałem to.

Sędzia Morland również tak zrobił.

Pan Avery kontynuował.

„Pani Brenda Hamilton, czy kontaktowała się pani z kancelarią prawną Mercer, Vale & Bishop sześć tygodni temu?”

Zaparło mi dech w piersiach.

Moja firma.

Brenda wpatrywała się w niego.

Nic nie powiedziała.

„Pani Hamilton?”

„Mogłem.”