Noe postanawia dać służącej czas, którego potrzebuje, aby odpocząć i odzyskać siły.
„Zostań tu, dbaj o siebie. Nie wracaj od razu do pracy” – mówi, wstając, żeby wyjść.
Spojrzała na niego przez chwilę, po czym pokręciła głową i nieśmiało się uśmiechnęła.
„Wolałbym iść do domu, proszę pana. Już czuję się lepiej.”
Noah nalega, ale ona czuje się coraz bardziej nieswojo.
W końcu westchnęła głęboko, zawahała się, a potem mruknęła: „Nie chcę już być z dala od ciebie”.
Zaintrygowany Noah podchodzi.
Patrzy jej w oczy, próbując zrozumieć.
Po długim milczeniu w końcu ustępuje i z westchnieniem wyznaje: „Jestem twoją córką, Noah. Urodziłam się z relacji, o której zapomniałeś, ale dorastałam bez ciebie, z dala od ciebie. I dziś już nie mogę…”
Słowa zawisły w powietrzu jak tajemnica zbyt ciężka do udźwignięcia.
Noe jest sparaliżowany i nie może mówić.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
