Pewnej burzliwej nocy przestraszony chłopiec natarczywie zapukał do moich drzwi, płacząc: „Proszę, pomóżcie… Nie wiem, dokąd pójść”. Wprowadziłem go do środka akurat w chwili, gdy na zewnątrz pojawiły się policyjne światła. Starając się zachować spokój, wyszedłem na werandę – i zamarłem. Policjant stojący przede mną był moim synem, a to, co powiedział, odebrało mi mowę.

“What about Hale?” I asked.

“Barricaded inside an empty unit three doors away. He reacted when officers approached. Nobody was injured.”

“Why didn’t he move Lily?”

Daniel glanced back toward the building.

“He didn’t have enough time. The alarm activated when he came through the rear fence. It appears he came here to move her after realizing Ethan had spoken.”

Ethan suddenly clutched Daniel’s sleeve.

“Don’t let Lily hear him.”

Daniel frowned.

“What?”

“He knows how to make her go to him.”

“That isn’t going to happen.”

“You don’t understand.”

The fear had returned to Ethan’s face.