„Mamo, mogę cię o coś zapytać, żebyś się nie złościła?”
“Spróbuję.”
“Tyler ma coś na rękach.”
Czekałem.
„Czerwone plamy. Widziałam je, kiedy zdjął bluzę na siłowni. Powiedział, że to egzema”.
Skinąłem głową.
„Powiedział mi, że od zeszłego roku kilku chłopaków się z niego nabija. Mówią, że jego ręce są obrzydliwe”.
Poczułem, że moje zrozumienie się zmienia.
Emma usiadła naprzeciwko mnie.
„Nosi długie rękawy, bo nie chce, żeby ktokolwiek patrzył”.
„To musi być dla niego trudne.”
“Tak.”
Spojrzała na swoje przedramiona.
„Mamo, on wie, co to znaczy”.
Nie musiałem pytać, co miała na myśli.
„On wie, jak bardzo boli, gdy ktoś mówi coś przykrego o twoim ciele. Dlaczego więc miałby mi to powiedzieć?”
„Nie wiem, kochanie. Ale to uczciwe pytanie.”
„Myślisz, że chciał, żebym czuła się tak źle, jak on?”
„Niekoniecznie. Czasami ludzie tak bardzo boją się wstydu, że ranią kogoś innego, próbując się chronić”.
“To niesprawiedliwe.”
„Nie, nie jest.”
Emma siedziała cicho.
Potem powiedziała: „Chcę go o to zapytać”.
Tego weekendu Tyler zadzwonił i zapytał, czy mógłby wpaść.
Emma zgodziła się, ale dopiero po upewnieniu się, że Daniel i ja będziemy w domu.
Tyler przybył wyglądając na zdenerwowanego.
Siedzieliśmy w salonie. Daniel i ja usiedliśmy na kanapie, a Emma i Tyler usiedli naprzeciwko nas.
Emma prosiła nas, żebyśmy zostali, ale chciała pierwsza porozmawiać.
“Tyler, muszę coś wiedzieć.”
Skinął głową.
„Naprawdę myślałeś, że moje ramiona są brzydkie?”
Spojrzał na podłogę.
“NIE.”
„To dlaczego powiedziałeś, że wyglądają jak męskie?”
Przełknął ślinę.
„Bo faceci ciągle o nich gadali.”
“Już mi to mówiłeś.”
“Ja wiem.”
Emma czekała.
Tyler pocierał dłonie o dżinsy.
„Od dawna bawią się moją skórą. Za każdym razem, gdy myślę, że o niej zapomnieli, ktoś zaczyna od nowa”.
Nieznacznie podciągnął jeden rękaw, odsłaniając podrażnione miejsca na przedramieniu.
„Nienawidzę, kiedy ludzie na to patrzą”.
Emma spojrzała na jego ramię.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
