Pokręcił głową.
„Wybieram moją żonę zamiast okrucieństwa.”
Zakryłam usta dłonią.
Łzy, które tak długo powstrzymywałam, w końcu zaczęły płynąć.
Ale mój mąż jeszcze nie skończył.
Znów sięgnął do kieszeni marynarki i wyjął drugi komplet dokumentów.
Przez przerażającą sekundę zastanawiałam się, co jeszcze może się wydarzyć.
Potem położył je przede mną.
Spojrzałam w dół.
Najpierw słowa rozmazały mi się przez łzy.
Potem zobaczyłam nazwę kliniki leczenia niepłodności, którą odwiedziliśmy kilka miesięcy wcześniej.
Spojrzałam na niego.
„Co to jest?”
Jego wyraz twarzy złagodniał.
„Nowy program leczenia.”
Patrzyłam na niego w milczeniu.
Znów usiadł obok mnie.
„Doktor Harris zadzwonił do mnie w zeszłym tygodniu. Jest jeszcze jedna metoda, do której się kwalifikujemy. A jeśli to nie zadziała…”
Przewrócił stronę.
„…połączyli nas również z programem surogacji.”
Wstrzymałam oddech.
„Ty to zrobiłeś?”
„Zacząłem szukać informacji kilka miesięcy temu.”
„Dlaczego mi nie powiedziałeś?”
„Bo po tym, jak ostatnia terapia się nie udała, powiedziałaś mi, że nie przeżyjesz kolejnego rozczarowania.”
Pamiętałam tamtą noc.
Płakałam aż do świtu.
„Nie chciałem dawać ci kolejnej nadziei, dopóki nie wiedziałem, że to naprawdę możliwe” — powiedział.
Znów spojrzałam na dokumenty.
Były tam terminy wizyt.
Podpisy lekarzy.
Informacje o finansowaniu.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
