„Rozmawialiśmy o tym, Em. Chcę zrobić to dobrze. Najpierw potrzebujemy więcej pieniędzy. Może domu. Po prostu jeszcze nie nadszedł na to czas”.
„Ale minęło osiem lat.”
„I będziemy mieli resztę życia” – powiedział, całując mnie w czoło. „Po co ten pośpiech?”
Skinąłem głową.
Jak zawsze.
Powtarzałem sobie, że małżeństwo to tylko formalność.
Powiedziałam sobie, że mnie kocha.
Powtarzałem sobie, że cierpliwość to to samo, co zaangażowanie.
Nie miałem pojęcia, że wszystko się zaraz zawali.
Kilka dni później wróciłem z siłowni wcześniej niż się spodziewałem, ponieważ moje zajęcia zostały odwołane.
Luke również nie miał tego dnia pracy.
Cicho wślizgnęłam się przez drzwi wejściowe, mając nadzieję, że zrobię mu niespodziankę.
Wtedy usłyszałem jego głos dochodzący z sypialni.
Rozmawiał ze swoim najlepszym przyjacielem, Donaldem.
Na początku się uśmiechnąłem.
Potem usłyszałem swoje imię.
„Emma?” Luke się zaśmiał. „Daj spokój, Donald. To nic poważnego”.
Przestałem się ruszać.
„To, że jesteśmy razem osiem lat, nic nie znaczy”.
Poczułem ucisk w żołądku.
Potem zapadło zdanie, które wszystko zmieniło.
„Ona nie nadaje się na żonę”.
Zamarłem.
Moja torba na siłownię prawie zsunęła mi się z ramienia.
Luke mówił dalej.
„Wspaniale się z nią żyje. Życie z nią jest łatwe. Ale żona? To co innego.”
Donald powiedział coś, czego nie usłyszałem.
Luke znów się zaśmiał.
„Wciąż czekam na spotkanie z tą jedyną. Emma czuje się komfortowo. To robi różnicę.”
Wygodny.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
