W holu zapadła całkowita cisza. Luca najwyraźniej zbyt późno zdał sobie sprawę, jak wiele ujawnił przed stróżami prawa, personelem medycznym i funkcjonariuszami służb ochrony.
Wendy natychmiast się od niego odsunęła.
„Nie miałem nic wspólnego z lekami! To wszystko jego wina!”
Luca patrzył na swoją żonę z niedowierzaniem.
„Żartujesz sobie, Wendy?! To ty wydałaś te pieniądze!”
W ciągu kilku sekund zaczęli się wzajemnie obwiniać o wszystko. Luca oskarżył Wendy o wydawanie pieniędzy na zakupy i podupadający butik, podczas gdy Wendy obwiniała go o wątpliwe dokumenty dotyczące nieruchomości i zwolnienie pielęgniarki mamy.
Ich oskarżenia stawały się coraz bardziej oczywiste. Luca twierdził, że Wendy zmusiła mamę do szorowania podłóg, a Wendy krzyczała, że Luca zapewnił ją, że nigdy nie wrócę z Azji.
Stałem obok mamy i trzymałem jej drżącą rękę, gdy opowiadały o swoich czynach przed wszystkimi.
Szeryf wręczył Luce nakaz ochrony w nagłych wypadkach i nakazał jego opuszczenie posesji. Służby Ochrony wszczęły dochodzenie tego samego ranka, a w ciągu tygodnia prokuratorzy postawili zarzuty związane z wyzyskiem finansowym, kradzieżą, fałszerstwem i nadużyciami związanymi z receptami.
Życie, które Luca i Wendy zbudowali za pieniądze mamy, zaczęło się rozpadać niemal natychmiast. Konta Wendy, na których znajdowały się środki pochodzące z nielegalnych źródeł, zostały zamrożone, a Luca stracił stanowisko kierownicze po tym, jak zarzuty ujrzały światło dzienne.
Nic z tego nie miało dla mnie takiego znaczenia jak to, co stało się z mamą.
Pod nadzorem dr. Vance’a, niepotrzebne leki uspokajające zostały starannie usunięte z jej organizmu. Trzy tygodnie później siedziałem przy jej łóżku w słonecznej sypialni, którą Luca jej zabrał, kiedy obudziła się po popołudniowej drzemce i przyjrzała się mojej twarzy.






