„Wysoki Sądzie, ten fundusz został utworzony w okresie, gdy Harold Palmer był w trudnej sytuacji”.
„Jego wnuczka Tessa Palmer była jego jedyną opiekunką i miała nieograniczony dostęp do mężczyzny cierpiącego na postępującą chorobę Parkinsona. Uważamy, że dokument powierniczy odzwierciedla bezprawne wpływy, a nie autentyczne życzenia Harolda Palmera”.
Diana wstała.
„Wysoki Sądzie, fundusz powierniczy został utworzony 15 lat temu, kiedy pan Palmer miał 70 lat, był w pełni sprawny i nadal prowadził firmę budowlaną. Akt został poświadczony przez trzy niezależne strony i poświadczony notarialnie”.
„Zostało ono zaktualizowane raz, dwa lata przed śmiercią pana Palmera, w udokumentowanym okresie jego zdolności do pracy, potwierdzonym przez jego lekarza pierwszego kontaktu. Mamy zaświadczenie od tego lekarza”.
Podniosła segregator z wystawą.
„Jesteśmy gotowi przedstawić oryginalny dokument powierniczy wraz z dowodami poważnych nieprawidłowości finansowych w zarządzaniu majątkiem pana Palmera przez wnioskodawcę”.
Sędzia Hensley spojrzał na Brocka.
„Będę musiał zobaczyć oryginalny dokument powierniczy na rozprawie dowodowej”.
Następnie zleciła obu stronom sporządzenie pełnego sprawozdania finansowego, obejmującego wszystkie aktywa majątkowe, do których uzyskano dostęp, które przeniesiono lub którymi zarządzano w ciągu ostatnich trzech lat.
Brock próbował ograniczyć odkrycia.
Sędzia odmówił.
„Pełne rozliczenie, doradco. Obie strony.”
Rozprawa dowodowa miała się odbyć 14 października.
To był pierwszy raz, kiedy zobaczyłem, jak Linda naprawdę się załamała.
Ledwie.
Napięcie wokół oczu.
Zmiana w jej szczęce.
Ale rozpoznałem to.
Wyglądała dokładnie jak ktoś, czyje książki właśnie wybrano do audytu.
To, co nastąpiło później, wyszło na jaw w zeznaniach i dokumentach.
Derek zadzwonił do Lindy po konferencji.
„Zamierzają sprawdzić akta nieruchomości. Moje nazwisko widnieje na łańcuszku notarialnym”.
„Nazwisko Kevina widnieje na łańcuszku notarialnym. To już nie jest zwykły spór cywilny”.
„Opanuj się” – powiedziała Linda.
„Powiedzmy, że Harold autoryzował wszystko ustnie”.
„Ustne upoważnienie od mężczyzny z chorobą Parkinsona, który nie potrafił utrzymać długopisu. To się nie uda”.
Kevin Rudd, przyjaciel Dereka, który poświadczył akt notarialny, podjął własną decyzję.
Nie dla Dereka.
Do adwokata zajmującego się obroną w sprawach karnych.
W ciągu 48 godzin prawnik Kevina skontaktował się z Dianą, proponując współpracę.
Kevin przyznał, że Derek poprosił go o poświadczenie notarialne dokumentów przeniesienia własności, mimo że Harold nie był obecny.
W zamian chciał, aby prokurator okręgowy rozważył jego współpracę przy ustalaniu zarzutów.
„On szaleje” – powiedziała mi Diana.
„Notariusz Dereka zezna, że podpisy zostały sfałszowane”.
Jak później opisał Robert, Derek pojechał do Stuntton i spotkał się z Lindą w domu dziadka.
„Mówiłeś, że to proste” – powiedział Derek.
„Wejście i wyjście.”
„Nikt nie ucierpiał.”
„Nikomu nic się nie stało” – odpowiedziała Linda. „Jesteśmy rodziną”.
„Te pieniądze zawsze miały być nasze”.
„Rodzina Tessy też” – dodał Derek.
Linda uważała mnie za księgowego, który ma do mnie pretensje.
Potem Robert przemówił od stołu.
„Ona jest naszą córką.”
Linda nic nie powiedziała.
Wzięła kolejny łyk kawy i zmieniła temat, poruszając kwestię daty rozprawy.
Tydzień przed rozprawą Diana i ja przeprowadziliśmy ostateczny przegląd dowodów.
Dokument powierniczy.
Piętnaście lat.
Silny prawnie.
Kompetencje potwierdzone certyfikatem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
