Ethan natychmiast zdał sobie sprawę ze swojego błędu.
Poniewczasie.
Szepnąłem: „Dziękuję”.
Wstał.
„Po co?”
„Za potwierdzenie, że wiedziałeś o kamerze.”
Drzwi się otworzyły.
Detektyw Reed wszedł z dwoma funkcjonariuszami.
Ethan cofnął się.
„To jest śmieszne.”
Reed stanął naprzeciw Nolana.
„Mamy też nagranie, na którym widać cię pod pojazdem pani Hayes.”
Pewność siebie Nolana legła w gruzach.
„Ona nas do tego zmusiła!”
Diane krzyknęła: „Zamknij się!”
Wszyscy zwrócili się w jej stronę.
Nolan wskazał na Ethana.
„Powiedział, że wszystko ujawni! Powiedział, że wszyscy pójdziemy do więzienia!”
Ethan rzucił się na niego.
Policjanci przyparli go do ściany.
„Ty idioto!” ryknął.
Pozostałem na miejscu.
Spokój.
Wydawało się, że to sprawiło mu większy ból, niż krzyk.
Następnie Rachel położyła na stole trzy teczki.
Komisja Papierów Wartościowych i Giełd otrzymała wczoraj analizę kryminalistyczną pani Hayes. W dokumentach bankowych zidentyfikowano czternaście oszukańczych przelewów na łączną kwotę około 2,8 miliona dolarów.
Twarz Diane poszarzała.
„Ta rodzina zbudowała tę firmę!”
„Nie” – powiedziałem. „Okradłeś ich, bo to zrobili twoi inwestorzy.
Spojrzała na mnie z otwartą nienawiścią.
„Ty niewdzięczny mały nikim.”
Kilka lat wcześniej zdanie to mogłoby mnie zranić.
Teraz brzmiało to po prostu żałośnie.
Otworzyłem ostatni folder.
„Mój fundusz powierniczy jest właścicielem budynku, zabezpieczając największą pożyczkę deweloperską Ethana. Po odkryciu oszustwa, skorzystałem dziś rano z klauzuli o niewypłacalności”.
Ethan przestał się szarpać.
“Co?”
„Pożyczkodawca zamroził dodatkowe finansowanie”.
Otworzył szeroko usta.
Kontynuowałem.
„Zarząd również zagłosował za twoim zawieszeniem.”
„Nie możesz tego zrobić!”
„Nie zrobiłem tego.”
Pozwoliłem sobie na delikatny uśmiech.
„Twoi inwestorzy to zrobili.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
