Potem się uśmiechnął.
W tym roku uznałem, że zasługuje na wyjątkowy prezent urodzinowy.
Wszedłem do sklepu z zabawkami nie mając pojęcia, czego szukam.
Półki były pełne, a ja nie wiedziałam, od czego zacząć.
Przerwał mi wesoły głos.
„Robisz zakupy dla kogoś ważnego?”
Odwróciłem się.
Claire stała za ladą w niebieskim fartuchu z haftowanymi gwiazdami.
„Moja córka.”
„Ile masz lat?”
“Dwa.”
Claire spojrzała w stronę Ariego, który owinął obie ręce wokół mojej nogi.
Zamiast zwrócić się do niej bezpośrednio, Claire przykucnęła za ladą.
Nad krawędzią powoli pojawił się miękki, pluszowy królik.
Spojrzał w lewo.
A potem w prawo.
A potem wyszeptał na tyle głośno, żeby Ari mógł usłyszeć.
„Nie sądzę, żeby ktokolwiek mnie widział.”
Królik zakręcił się i dramatycznie upadł na podłogę.
Ari zachichotał.
Królik znów wstał.
„Miałem to zrobić.”
Kolejny chichot.
W ciągu dwóch minut Ari sama sprawiła, że królik skakał po blacie.
Claire uśmiechnęła się do mnie.
„Ona tam jest!”
W jakiś sposób Claire zrozumiała już coś, czego większość ludzi nie rozumiała.
Ari nie potrzebował uwagi.
Potrzebowała cierpliwości.
Zanim wyszliśmy, Claire wsunęła Ariemu do torby małą tęczową naklejkę.
„Dla solenizantki.”
Ari trzymał torbę przez całą drogę do domu.
Tydzień później wróciłam, bo Ari upierał się, że królik pewnie za nami tęsknił.
Claire się zaśmiała.
„Zastanawiałem się, czy królik jeszcze kiedyś zobaczy swojego przyjaciela.”
Kawa stała się obiadem.
Obiady stały się weekendowymi spacerami.
Te spacery powoli stały się czymś, czego żadne z nas nie chciało kończyć.
Na naszej trzeciej randce opowiedziałem Claire o Sarze.
Wszystko.
Nawet poczucie winy, z którym budziłam się każdego ranka.
Kiedy skończyłem, sięgnęła przez stół.
„Nie musisz przestać kochać Sarah.”
Spojrzałem na nią.
“Ja nie?”
Uśmiechnęła się smutno.
„Miłość tak nie działa, Paxton.”
Nikt mi tego nigdy nie powiedział.
Większość ludzi stwierdziła, że nadszedł czas, aby ruszyć dalej.
Claire nigdy tego nie zrobiła.
Ona po prostu zrobiła miejsce Sarze, nie prosząc mnie, żebym ją zostawił.
Wtedy zdałem sobie sprawę, że znów się zakochuję.
To mnie przestraszyło.
Miałem też wrażenie, że oddycham po latach wstrzymywania oddechu.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
