Zadzwonił ponownie do Claire.
Tym razem odpowiedziała.
„Czego chcesz, Danielu?”
Jej spokojny głos zaniepokoił go bardziej, niż zrobiłaby to złość.
„Chcę wyjaśnić.”
„Miałeś sześć lat, żeby wytłumaczyć, kim jesteś.”
„To niesprawiedliwe.”
Claire nic nie powiedziała.
Daniel mocniej ścisnął kierownicę.
„Nie wiedziałem o podpisie pożyczki”.
„Wiedziałeś, że firma korzysta z naszych osobistych finansów”.
„Wiedziałem, że jesteśmy pod presją”.
„I postanowiłeś nie pytać, jak przebiega procedura papierkowa.”
„Popełniłem błędy”.
„Zrobiłeś mi krzywdę.”
Daniel zamknął oczy.
„Tej nocy wszystko wymknęło się spod kontroli”.
„Nie. Straciłeś kontrolę.”
Spojrzał w stronę budki ochrony i nagle uświadomił sobie, że strażnik najprawdopodobniej go obserwuje.
„Claire, przepraszam.”
„Żałujesz, że odszedłem, czy że dowiedziałeś się, kim jest moja rodzina?”
„Kochałem cię.”
„Podobało ci się to, co dla ciebie zrobiłem, kiedy myślałeś, że nic nie mam”.
Słowa padły czysto.
Daniel nie miał odpowiedzi.
Claire kontynuowała.
„Nie przychodź tu więcej. Skontaktuj się z Evelyn.”
Następnie zakończyła rozmowę.
Daniel pozostał tam jeszcze minutę, po czym odjechał.
W następnym tygodniu sytuacja finansowa Mercer Development uległa dalszemu pogorszeniu.
Firma Bennett Industrial formalnie odmówiła przyznania Danielowi dwóch oczekujących projektów po tym, jak wewnętrzna kontrola zamówień wykazała, że poziom zadłużenia jego firmy, opóźnione harmonogramy i niewystarczające rezerwy stwarzają zbyt duże ryzyko.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
