Zrozumienie tego nie zatarło zniewagi.

Po prostu stało się mniej tajemnicze.

Tata nie przeprosił mnie przez kolejny miesiąc.

Pierwsza próba poszła fatalnie.

Zadzwonił do Owena.

Stałem obok niego, gdy zadzwonił telefon.

Owen przełączył się na głośnik dopiero, gdy zapytał, czy chcę słuchać.

Tata powiedział:

„Prawdopodobnie przekroczyłam granicę podczas kolacji”.

Owen spojrzał na mnie.

Powiedziałem bezgłośnie:

Prawdopodobnie?

Prawie się uśmiechnął.

Potem odpowiedział:

„Tak.”

Tata natychmiast przyjął postawę obronną.

„Próbowałem tylko chronić Sarę”.

“Ja wiem.”

„Nadal uważam, że mężczyzna powinien…”

Owen mu przerwał.