Paris wyjaśniła , że wahała się przed poddaniem się operacji , częściowo ze względu na obawy dotyczące leków , które mogłyby okazać się konieczne w trakcie rekonwalescencji .
Była to jej osobista decyzja, a nie zalecenie medyczne dla innych.
Osoby cierpiące na podobne schorzenia powinny omówić odpowiednie opcje leczenia z wykwalifikowanym personelem medycznym .
Dla Paris problem ten ma również wpływ na jej życie zawodowe .
Jako piosenkarka , podczas występów i nagrywania muzyki , polega na swoim głosie i oddechu . Opisała tę przypadłość jako szczególnie uciążliwą podczas sesji studyjnych .
Mimo to nadal pracuje twórczo .
Jej gotowość do rozmowy o tych konsekwencjach może zachęcić innych do zastanowienia się nad długoterminowymi skutkami nadużywania substancji psychoaktywnych .
Co ważne, przekaz nie powinien sprowadzać się do zawstydzenia czy kary .
Uzależnienie to złożona choroba , a osoby, które jej doświadczają, zasługują na skuteczne leczenie , a nie osądzanie.
Oświadczenie Parisa pokazuje , że można przyznać się do szkodliwych konsekwencji i jednocześnie wierzyć w możliwość znaczącej zmiany .
Ponowne odkrycie zwykłego szczęścia
Jednym z najbardziej poruszających aspektów historii powrotu do zdrowia Paris jest sposób , w jaki opisuje codzienne szczęście .
Zamiast skupiać się wyłącznie na osiągnięciach zawodowych i publicznym uznaniu, wyraziła wdzięczność za doświadczenia , na które wiele osób ledwo zwraca uwagę.
Czas ze zwierzętami. Ciepło słońca . Śmiech z przyjaciółmi . Możliwość cieszenia się muzyką . Wolność doświadczania miłości , rozczarowania i żalu .
Te zwyczajne doświadczenia stały się znaczącymi symbolami zmieniającego się jej stosunku do życia .
W przypadku uzależnienia codzienne czynności mogą zostać zdominowane przez poszukiwanie ulgi , konsekwencje zażywania substancji psychoaktywnych i wysiłki mające na celu unikanie dyskomfortu emocjonalnego .
Powrót do zdrowia może stopniowo stworzyć przestrzeń dla innych priorytetów.
Dla Paryża przestrzeń ta oznacza kreatywność, relacje i głębsze docenianie bycia tu i teraz .
Jest coś szczególnie znaczącego w jej gotowości do zawarcia w tym obrazie bolesnych emocji .
Nie zasugerowała , że szczęście wymaga wyeliminowania smutku .
Zamiast tego jej przemyślenia wskazują , że rozczarowanie i smutek są nieodłączną częścią pełnego ludzkiego życia.
Kochać ludzi oznacza akceptować ich wrażliwość.
Wykonywanie pracy twórczej wiąże się z koniecznością stawiania czoła krytyce.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
