Poślubiłem swojego najlepszego przyjaciela, a potem usłyszałem, jak mówi: „Ona nie spodziewała się mojej pułapki”.

– Muszę ci coś powiedzieć.

Serce zaczęło mi bić szybciej.

– Udawałem, że widzę w tobie tylko przyjaciółkę.

Uśmiechnęłam się.

– Ja też.

Pocałował mnie, zanim strach zdążył przekonać mnie, żebym zmieniła zdanie.

Bycie z Matthew było naturalne, bo znaliśmy się doskonale. Rozumieliśmy swoje marzenia, lęki i słabości.

Studia jeszcze bardziej nas zbliżyły. Uczyliśmy się razem, razem świętowaliśmy sukcesy i razem przechodziliśmy przez porażki.

W dniu ukończenia studiów zabrał mnie do małej restauracji, w której spędziliśmy niezliczone noce nad książkami.

Na zewnątrz, pod wyblakłym neonem, uklęknął.

– Nie wyobrażam sobie przyszłości bez ciebie – powiedział.

Zanim zdążył dokończyć, odpowiedziałam:

– Tak.

Roześmiał się.

– Jeszcze nie skończyłem.

– Za długo ci to zajęło.

Pięć lat po ślubie prowadziliśmy spokojne, szczęśliwe życie. Byłam przekonana, że wiem o swoim mężu wszystko.

A potem nadszedł dzień, który zmienił wszystko.

Telefon

Trzy tygodnie przed naszą piątą rocznicą ślubu postanowiłam zrobić Matthew niespodziankę.

Kilka miesięcy wcześniej widziałam, jak z zachwytem ogląda zegarek w salonie jubilerskim. Odszedł wtedy, mówiąc, że go nie potrzebuje.

Ale ja to zapamiętałam.

Odkładałam pieniądze i kupiłam mu ten zegarek.

Tego popołudnia wróciłam wcześniej do domu, żeby go zaskoczyć.

Jego samochód stał już na podjeździe.

Matthew nigdy nie wracał przed piątą.

Weszłam cicho.

I wtedy usłyszałam swoje imię.

Rozmawiał przez telefon.

Na początku nie rozumiałam wszystkiego.

Potem się zaśmiał.

– Nie martw się – powiedział. – W liceum sama wpadła prosto w moją pułapkę.

Moje dłonie zacisnęły się na torbie z prezentem.

Pułapkę?

– Pracuję nad tym od czasu, gdy byliśmy nastolatkami – ciągnął.

Serce ścisnęło mi się z bólu.

– Szczerze mówiąc, nie byłem pewien, czy kiedykolwiek uwierzy, że naprawdę to potrafi.

Potrafi co?

Potem powiedział:

– Mój plan wreszcie zaczyna działać.

Zastygłam.

Prezent w mojej dłoni nagle wydał się bez znaczenia.

Wyszłam, zanim zdążył mnie zauważyć.

Przez godzinę jeździłam samochodem bez celu.