„Proszę, nie tłumacz mi mojego męża.”
„Nie zrobię tego. Ale nie zakładaj, że przyjął tę pracę, bo wiązała się z lepszymi pieniędzmi”.
„Nie zrobiłem tego.”
„Myślał, że coś naprawia.”
Otarłam twarz i spojrzałam na niego, wciąż zła, że Ben najwyraźniej omawiał naszą przyszłość z innymi ludźmi, zanim porozmawiał o niej ze mną.
„W takim razie powinien porozmawiać z osobą, dla której rzekomo miał to naprawiać”.
Arnold powoli skinął głową.
„W tej kwestii się z tobą zgadzam.”
Ben wrócił do domu, zanim Olive skończyła obiad, a ona od razu zauważyła, że coś jest nie tak, mimo że żadne z nas nie podniosło głosu. Spojrzała na mnie i na ojca, podczas gdy Ben usiadł i ledwo tknął jedzenia na talerzu.
„Jesteście na siebie źli?”
„Jesteśmy zdenerwowani. Ale to sprawa dorosłych.”
„Twoja mama ma rację.”
Olive w końcu wróciła do swojego projektu szkolnego, a Ben milczał, dopóki nie poszła spać. Potem poszedł za mną do sypialni i zapytał, czy możemy porozmawiać, ale nie miałam ochoty powtarzać kłótni, którą mieliśmy już w szpitalu.
„Tak. Ale nie będziemy powtarzać rozmowy ze szpitala, Ben. Pokaż mi ofertę.”
Podał mi teczkę, a ja uważnie przeczytałem każdą stronę, w tym wynagrodzenie, wsparcie w relokacji, datę rozpoczęcia pracy, świadczenia i harmonogram pracy. Im więcej czytałem, tym bardziej stawało się dla mnie jasne, że to nie była mglista możliwość, którą Ben rozważał, ale szczegółowy plan, nad którym pracował od miesięcy.
„Kiedy właściwie tam byłeś?”
Ben nie odpowiedział od razu, ale jego milczenie powiedziało mi wystarczająco dużo.
„Konferencja w maju?”
„Spotkałem się z nimi, gdy tam byłem.”
„Więc wykorzystałeś podróż służbową, żeby przejść rozmowę kwalifikacyjną na stanowisko, które umożliwiłoby przeprowadzkę całej naszej rodziny na drugi koniec kraju”.
„Miałem ci powiedzieć, kiedy będę wiedział, że to prawda”.
„Stało się to realne, gdy złożyłeś wniosek.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
