Ale gdy tylko przybyłem, coś wydało mi się dziwne.
Na stanowisku pielęgniarskim kobieta, którą znałam od lat, przestała się uśmiechać, gdy mnie zobaczyła.
„Lucas tu jest?” – zapytałem. „I cokolwiek zrobisz, nie mów mu, że idę. On tylko znowu mi powie, że nie powinienem był się tak trudzić”.
Wymieniła spojrzenia z pielęgniarką siedzącą obok niej.
Mój uśmiech zniknął.
„Coś mu się stało? Gdzie jest Lucas?”
Żaden z nich nie odpowiedział.
Zaczynało mnie irytować ich dziwne zachowanie, gdy zauważyłem, że Thomas, kolega Lucasa, podchodzi do mnie.
Był blady jak ściana.
Zatrzymał się przede mną.
„Tak się cieszę, że cię widzę!” – powiedziałem z entuzjazmem. „Czy możesz mi powiedzieć, gdzie jest Lucas?”
Thomas przyglądał mi się przez długi czas.
Nagle, niespodziewanie, jej oczy napełniły się łzami.
„Nic ci nie powiedział, prawda?”
Resztę historii znajdziesz w pierwszym komentarzu.👇👇
Poczułem, jak ściska mi się żołądek.
“Powiedz mi co?”
Thomas spojrzał na torbę z lunchem, którą wciąż trzymałam przy sobie.
“Proszę ze mną.”
” NIE. “
Mój głos odbił się echem na korytarzu głośniej, niż zamierzałem.
„Chcę zobaczyć mojego męża. Teraz.”
Thomas zamknął na sekundę oczy.
Potem wyszeptał:
„Lucas nie ma dziś dyżuru”.
Pozostałem nieruchomy.
„Co masz na myśli? Wyszedł do pracy dziś rano.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
