Niektórzy ludzie przeprowadzają się pomiędzy domami krewnych , krótkoterminowymi wynajmami, niedrogimi hotelami i motelami.
Inni pozostają w domach, na które ich ledwo stać , rezygnując z posiłków, leków, transportu i innych niezbędnych rzeczy , aby zapewnić sobie dach nad głową .
Tego typu ustalenia mogą zapewnić tymczasową ulgę, nie tworząc jednak długoterminowego bezpieczeństwa.
W przypadku osób starszych niestabilna sytuacja mieszkaniowa może utrudniać im otrzymywanie stałej opieki zdrowotnej , podtrzymywanie relacji , bezpieczne przechowywanie leków i ustalanie przewidywalnych harmonogramów .
Konsekwencje mogą wykraczać poza finanse .
Ciągła niepewność co do tego , gdzie będziemy spać następnym razem , może powodować stres i utrudniać planowanie przyszłości .
Programy dotyczące mieszkań socjalnych , pomoc w wynajmie mieszkań , dostępne mieszkania, mieszkalnictwo wspomagane i usługi społeczne mogą odegrać ważną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa osobom starszym .
Jednak dostępność znacznie się różni w zależności od lokalizacji.
Długie listy oczekujących , skomplikowane wnioski, bariery transportowe i brak wiarygodnych informacji mogą uniemożliwić ludziom uzyskanie wsparcia .
Oznacza to , że aby pomagać osobom starszym , trzeba zrobić coś więcej , niż tylko powiedzieć im o istnieniu takich usług .
Społeczności muszą również zadbać o to, aby te usługi były zrozumiałe, dostępne i praktyczne w użyciu.
Dlaczego izolacja społeczna to coś więcej niż problem emocjonalny
Samotność jest czasami bagatelizowana jako nieunikniony element starzenia się .
To założenie jest zarówno błędne , jak i potencjalnie szkodliwe.
Relacje społeczne odgrywają ważną rolę przez całe życie, a osoby starsze nadal potrafią nawiązywać znaczące przyjaźnie, odkrywać nowe zainteresowania i budować wspierające się społeczności .
Badania pokazują również , że długotrwała samotność i izolacja społeczna wiążą się z poważnymi problemami zdrowotnymi .
Według amerykańskich Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom izolacja społeczna i samotność wiążą się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia takich schorzeń, jak choroby serca, udar , depresja , lęk i demencja.
Wyniki te dotyczą powiązań na poziomie populacji i nie należy ich interpretować jako dowodu na to , że osamotnienie było bezpośrednią przyczyną choroby lub śmierci konkretnej osoby .
Związek między więziami społecznymi i zdrowiem jest złożony .
Osoby zmagające się z przewlekłą chorobą lub niepełnosprawnością mogą mieć trudności z nawiązywaniem kontaktów towarzyskich . Ograniczony transport może ograniczyć dostęp do opieki zdrowotnej i aktywności społecznych . Stres emocjonalny może utrudniać utrzymywanie relacji .
Czynniki te mogą się wzajemnie wzmacniać w miarę upływu czasu.
Rozważmy sytuację osoby starszej , która przestaje uczestniczyć w cotygodniowych spotkaniach , ponieważ ma trudności z chodzeniem .
Początkowo zmiana może wydawać się niewielka .
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
