Meredith zgodziła się spotkać ze mną tego popołudnia.
W chwili, gdy mnie zobaczyła, zatrzymała się przy stole.
“Oh.”
“Co?”
Usiadła powoli.
“Jesteś o wiele bardziej podobna do Claire niż ja.”
“Co?”
Poczułem ucisk w żołądku.
„Czy Peter kiedykolwiek cię skrzywdził?”
„Nie. Nigdy”. Meredith objęła obiema dłońmi kubek z kawą. „Wyszłam, bo zdałam sobie sprawę, że nie dowiadywał się, kim jestem. Sprawdzał, jak bardzo przypominam kogoś, kogo już znał”.
„Pamiętał o potrawach, które rzekomo uwielbiałam, zanim je zamówiłam. Kupił kwiaty, których nie lubiłam. Potem obciąłam włosy”.
„Czy Peter kiedykolwiek cię skrzywdził?”
„Przez dwa dni prawie do mnie nie mówił”.
Moja ręka powędrowała do moich loków.
Meredith zauważyła.
„Woli je zawinięte?”
„Powiedział, że to mi bardziej pasuje.”
Odchyliła się do tyłu.
„Przez dwa dni prawie do mnie nie mówił”.
„Claire nosiła swoje w ten sposób.”
“Jakie kwiaty?”
“Białe róże.”
„Kiedyś kupowałem lilie.”
„A Piotrowi się nie podobały?”
Nie odpowiedziałem.
“Jakie kwiaty?”
***
W domu przyglądałam się ubraniom, które Peter lubił, i lokom okalającym moją twarz.
Nie wymuszał niczego.
Ale on mnie szturchnął i poszedłem dalej.
Zadzwonił mój telefon.
Piotr.
Odpowiedziałem.
Nie wymuszał niczego.
„Christina, pozwól mi wyjaśnić.”
„Kiedy zdałeś sobie sprawę, że wyglądam jak Claire?”
Cisza.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
