„Reaguje na leczenie, ale jest wcześniakiem i wymaga intensywnej opieki”.
„Jestem jej ojcem.”
Pielęgniarka sprawdziła etykietę identyfikacyjną przymocowaną do inkubatora.
Miejsce na nazwisko ojca prawnego pozostało puste.
„Zanim uzyska Pan zgodę na nieograniczony dostęp do oddziału intensywnej terapii noworodków, konieczne będzie skontaktowanie się z opieką społeczną”.
Drzwi windy się zamknęły.
Caleb po raz ostatni dostrzegł maleńką rączkę niemowlęcia, zwiniętą obok jej twarzy.
Natalie zawsze spała z jedną pięścią pod brodą.
Siedemnaście minut później pojawił się kolejny chirurg.
„Poród przebiegł pomyślnie. Dziecko waży cztery funty i pięć uncji, a zespół neonatologiczny jest ostrożnie optymistyczny”.
Caleb ledwo oddychał.
„Natalie?”
Chirurg zawahał się.
„Podczas zabiegu doszło u niej do zatrzymania akcji serca.”
Olivia zasłoniła usta.
„Reanimowałeś ją?” zapytał Caleb.
„Po około pięciu minutach jej stan pozostaje krytycznie niestabilny, a my zidentyfikowaliśmy ciężką dysfunkcję serca związaną z nieznanym związkiem w jej krwiobiegu”.
Uwaga Caleba wyostrzyła się.
„Nieznany związek?”
„Czekamy na wyniki toksykologiczne. Nie przypominają one niczego, co odnotowano w przepisanych jej lekach”.
Zanim Caleb zdążył zadać kolejne pytanie, zza pleców dobiegł męski głos.
„Nie jest upoważniony do podejmowania za nią decyzji”.
Thomas Keller podszedł, niosąc skórzany teczkę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
