Przez dziesięć lat żyłam z nim, jakbym była jego żoną, ale kiedy go poprosiłam o rękę, roześmiał się i powiedział: „To tylko kawałek papieru”. Nie sprzeciwiłam się, ale to, co zobaczył w kuchni następnego ranka, sprawiło, że po raz pierwszy zaczął się obawiać, że mnie straci.

Kiedy opowiedziałem mu, co się stało, przez długi czas milczał.

—Laura, wiesz, że akt własności domu jest wystawiony wyłącznie na twoje nazwisko, prawda?

-Ja wiem.

Czy Michael wie?

—Nie sądzę, żeby kiedykolwiek zadał sobie trud, żeby to sprawdzić.

Tej nocy po raz pierwszy przeglądałam każdy dokument nie jako zakochana para, ale jako kobieta, która musi się chronić.

O piątej rano znalazłem już niewielkie mieszkanie, które mogłem tymczasowo wynająć.

O godzinie szóstej moja walizka stała już przy drzwiach wejściowych.