Znalazłam to na rogu frontowego blatu, kiedy byłaś w biurze pani Gable” – wyszeptała Clara.
To była wizytówka projektanta z najwyższej półki, gruba i wytłoczona złotą folią. Na pustym odwrocie wizytówki widniały trzy litery napisane ostrym, eleganckim pismem: MR
„To inicjały Margaret” – powiedziałem, wpatrując się w atrament.
„I spójrz na datę pod nimi” – powiedziała Clara, wskazując pomalowanym na różowo paznokciem na róg. „To było wczoraj po południu, tuż przed tym telefonem”.
„Dlaczego Margaret zostawiła swoją wizytówkę właścicielowi butiku?” zapytałem, patrząc w stronę drzwi toalety, z których właśnie wychodziła Emily.
O trzeciej po południu upał był tak wielki, że winylowe siedzenia mojego starego Buicka przyklejały się do nóg. Jechałem powoli, benzyna po trzech dolarach i pięćdziesięciu centach za galon kazała mi zwolnić.
Emily siedziała na fotelu pasażera, z głową przyciśniętą do szyby, podczas gdy sosny przemykały obok. Pojedyncza łza spłynęła jej po policzku, zostawiając delikatny ślad pod pudrem
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
