Pauza.
Wtedy zamek zaskoczył.
Lekko uchyliła drzwi.
Jej oczy były opuchnięte i czerwone.
„To przyszło do ciebie”. Uniosłam kwiaty, potem kartkę. „Mam nadzieję, że bolą cię nogi po wczorajszym wieczorze. Zasłużyłaś na to”. Kto to przysłał, Ellie?
Jej twarz się zapadła.
Bez ostrzeżenia chwyciła bukiet i rzuciła nim o ścianę.
„Ellie, czy ktoś… zrobił ci krzywdę?” zapytałem.
„Mamo, proszę.”
„Nie. Proszę, mamo, już dość. Wróciłaś do domu o czwartej rano z gotówką w torebce. Te drogie kwiaty dotarły dziś rano. Liściki. Najwyraźniej jesteś zdenerwowana, kochanie, a ja po prostu chcę pomóc, ale nie mogę tego zrobić, jeśli nie wiem, co się dzieje”.
Otworzyła drzwi szerzej.
Jej suknia balowa leżała pognieciona na podłodze za nią.
Zapadła między nami ciężka cisza.
„Jeśli nie powiesz mi prawdy” – powiedziałem cicho – „dzisiaj dzwonię na policję. Rozumiesz?”
Jej oczy się rozszerzyły.
„Mamo, nie. Proszę. Nie rozumiesz.”
„Więc daj mi to zrozumieć.”
W końcu coś w niej pękło.
„Ma na imię Daniel. Chodzi do mojej szkoły”. Usiadła na brzegu łóżka. „Kilka miesięcy temu zaczął ze mną rozmawiać po zajęciach. Wiedział, że aplikuję na naprawdę konkurencyjne kierunki studiów”.
Zmarszczyłem brwi.
„Dowiedział się, ile kosztują opłaty rekrutacyjne. Kursy letnie też”. Wpatrywała się w swoje dłonie. „Pewnego dnia zaproponował mi pieniądze, jeśli pójdę z nim na bal maturalny”.
Poczułem ucisk w żołądku.
“Co?”
Łzy napłynęły jej do oczu.
„Wiem, jak to brzmi. Ale tak ciężko pracowałaś, mamo. Nie chciałam prosić cię o więcej pieniędzy. Myślałam, że dam radę z jedną nocą”.
„No dobra, więc ten chłopak zapłacił ci, żebyś poszła z nim na bal maturalny, a ty się zgodziłaś, żeby opłacić dodatkowe kursy i aplikacje na studia”. Potarłam grzbiet nosa. „To nie wyjaśnia, co się stało wczoraj wieczorem. Co ci zrobił, Ellie?”
Jej głos złagodniał.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
