Nigdy nie należy pozostawiać dziecka bez opieki na podwyższonej powierzchni do przewijania, nawet na chwilę.
Opiekun powinien cały czas opiekować się dzieckiem i wcześniej przygotować pieluchy, chusteczki nawilżane i czyste ubranka.
Środki ostrożności te mogą wydawać się powtarzalne, ale utrzymanie rutyny może stać się trudne, gdy rodzice są zmęczeni lub rozproszeni.
Wyrobienie sobie bezpiecznych nawyków na wczesnym etapie ułatwia ich późniejsze utrzymanie.
Zwiększanie bezpieczeństwa w salonie
Salon często staje się centrum życia rodzinnego.
To tutaj niemowlęta bawią się na brzuszku, uczą się raczkować, bawią się zabawkami i zaczynają poznawać dom.
Niestety, to właśnie tam można spotkać wiele nieoczekiwanych zagrożeń.
Telewizory, regały, szafki i komody należy przymocować, aby zapobiec ich przewróceniu.
Małe dzieci mogą ciągnąć za meble, próbując wstać, czasami używając do tego większej siły, niż oczekiwaliby tego dorośli.
Gniazdka elektryczne należy zabezpieczyć odpowiednimi zabezpieczeniami uniemożliwiającymi otwarcie ich przez dzieci lub solidnie zamocowanymi osłonami bezpieczeństwa, które same w sobie nie stwarzają zagrożenia zadławieniem.
Luźne kable ładujące, przedłużacze i odsłonięte przewody należy trzymać z dala od dzieci.
Lepiej jest stosować osłony okienne bezprzewodowe, ponieważ zwisające sznurki mogą stwarzać ryzyko uduszenia.
Klatki schodowe powinny być zabezpieczone odpowiednimi bramkami bezpieczeństwa.
W przypadku górnej części schodów szczególnie ważna jest prawidłowo zamontowana bramka z mocowaniem sprzętowym.
Należy sprawdzić, czy na dolnych półkach nie znajdują się delikatne ozdoby, małe przedmioty, świece, baterie i inne potencjalne zagrożenia.
Stoliki kawowe z ostrymi narożnikami mogą wymagać zastosowania podkładek ochronnych lub zmiany położenia.
Rodziny powinny również brać pod uwagę bezpieczeństwo odwiedzających je dzieci.
Odszedł po teście ciążowym – a potem prawda zmieniła wszystko
Moja teściowa traktowała wiejski dom mojej mamy jak ośrodek wczasowy, dopóki nie ustaliłam granic
Po 11 latach starań w końcu urodziła się nasza córka — a potem dowiedzieliśmy się, że ma zespół Hutchinsona-Gilforda, czyli progerię. Mój mąż powiedział, że nie potrafi wychowywać dziecka, które możemy stracić tak młodo… a ja podjęłam decyzję, której do dziś nie potrafię sobie wybaczyć
Zobaczyłam wiadomość na telefonie męża: „Wczorajsza noc była niesamowita. Twoja żona niczego nie zauważyła, prawda?”. Nic nie powiedziałam… Po prostu się uśmiechnęłam i czekałam.
Zielony obiekt na podłodze w łazience: jak prosta kula do kąpieli stworzyła nieoczekiwaną zagadkę domową
