Wiedziałem dokładnie, co miała na myśli. „Małżeństwo?”
„Miłość”.
Ścisnęło mnie w gardle. „To wszystko było prawdziwe”.
Jej oczy się zaszkliły. „To dlaczego mnie zostawiłeś?”
Spuściłam głowę. „Adrian pokazał mi zdjęcia. Mężczyźni, którzy cię śledzą. Zapisy podsłuchanych rozmów. Powiedział, że grupa powiązana z dawnymi interesami naszego ojca planowała cię pojmać, wykorzystać jako narzędzie nacisku na mnie. Powiedział, że jedynym sposobem na pozbycie się tego narzędzia jest upublicznienie naszego rozstania. Przekonujące.”
„Więc zniszczyłeś mnie, żeby mnie chronić.”
„Myślałem, że nienawiść będzie cię trzymać z dala od tego wszystkiego.”
„To nie zapewniło mi bezpieczeństwa”.
„Nie” – powiedziałem łamiącym się głosem. „Po prostu zostawił cię samego”.
Odwróciła twarz w stronę okna. „Zadzwoniłam do ciebie tego dnia, kiedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży”.
„Nigdy tego nie otrzymałem.”
„Wysłałam do ciebie maila. Napisałam listy. Byłam osobiście w twoim biurze”.
Mój gniew przerodził się w coś ostrego. „Co się stało?”
„Twój asystent powiedział, że odmówiłeś spotkania. Prawnik wysłał mi formalne ostrzeżenie, żebym przestał się z tobą kontaktować. Potem moja umowa najmu mieszkania została rozwiązana bez wypowiedzenia. Moje konta zostały zablokowane. Każdy nowy telefon, który kupiłem, przestawał działać w ciągu kilku dni”.
„To nie byłem ja.”
„Teraz już wiem” – powiedziała i spojrzała na mnie. „Adrian przyszedł do mnie dwa tygodnie po rozwodzie. Powiedział mi, że już wiesz o dziecku”.
Serce mi zamarło. „Powiedział mi, że chcesz, żeby to zniknęło” – kontynuowała Elena. „Zaoferował mi pieniądze. Kiedy odmówiłam, uśmiechnął się i powiedział, że nie mam pojęcia, w jaką rodzinę się wżeniłam”.
W pokoju zapadła cisza.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
