A gdzieś pod tymi wszystkimi wyobrażonymi konstelacjami kryje się po prostu kot — zupełnie nieświadomy tego, że zmieniający się pigment w jego futrze sprawia, że wygląda, jakby wszędzie, gdzie pójdzie, nosił ze sobą maleńki wszechświat.
Źródła
Tham, HL, Linder, KE i Olivry, T. — BMC Veterinary Research / PubMed (2019). Choroby autoimmunologiczne wpływające na melanocyty skóry u psów, kotów i koni: bielactwo i zespół naczyniówkowo-dermatologiczny: kompleksowy przegląd. Niniejsza recenzowana praca przeglądowa z zakresu weterynarii dokumentuje bielactwo u kotów, psów i koni oraz omawia objawy kliniczne, patologię i aktualną wiedzę naukową.
Kaelin, CB i Barsh, GS — Annual Review of Animal Biosciences / PubMed. Genetyka pigmentacji u psów i kotów. Naukowy przegląd mechanizmów genetycznych odpowiedzialnych za pigmentację i zmienność umaszczenia u kotów domowych i psów.
Giri, P., Desai, D. i Dwivedi, M. — Autoimmunity Reviews / PubMed (2024). Modele zwierzęce wyjaśniające złożoność patogenezy bielactwa. Przegląd mechanizmów biologicznych zaangażowanych w bielactwo oraz roli genetyki, autoimmunizacji i czynników środowiskowych.
PetMD, z informacjami od Bruce’a Kornreicha, lekarza weterynarii z Cornell Feline Health Center. 9 Fascynujących Anomalii Genetycznych u Kotów. Zawiera kontekst weterynaryjny na temat bielactwa kotów, w tym jego wyglądu i rozwoju u młodych kotów.
Slominski i wsp. / PubMed. Biologia melanocytów. Przegląd biologii melanocytów, syntezy melaniny i mechanizmów wpływających na pigmentację ssaków.
