Carter, wspominając tamten moment, spojrzał przez okno na szary żwir Springfield, a poczucie dumy z małego łańcucha, który zbudował, zaczęło się strzępić.
„Sam tam zejdę” – powiedział Carter, wstając ze skórzanego fotela. „Zobaczę, co się dzieje na podłodze”.
Godzinę później Carter wjechał swoim pickupem na stację benzynową przy autostradzie międzystanowej nr 72. Silnik pracował nierówno na biegu jałowym z powodu chłodu jesieni.
Poszedł na tył sklepu, gdzie pod zakurzonym światłem jarzeniówki znajdował się obrotowy stojak z tanimi ubraniami.
Wybrał wyblakłą niebieską czapkę budowlaną, zapłacił kasjerowi trzy dolary gotówką i naciągnął sztywne rondo na czoło, zanim wrócił za kierownicę. Materiał był sztywny i pachniał tanim barwnikiem, ale rzucał cień na jego oczy.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
