Sześć miesięcy później zostałem zatwierdzony. Sędzia Elena Rivera, Sąd Okręgowy Stanów Zjednoczonych, Okręg Centralny Kalifornii.
Odpowiedź mojej rodziny:
Tata: „Jesteś teraz sędzią. Czy to znaczy, że zarabiasz niezłe pieniądze?”
Mama: „To duża odpowiedzialność. Jesteś pewien, że dasz radę?”
Clare: „Super. Możesz mnie uchronić przed mandatem za przekroczenie prędkości?”
Po tym zdarzeniu przestałem z nimi rozmawiać o pracy.
Clare zawsze potrzebowała potwierdzenia. W liceum spotykała się z rozgrywającym. Na studiach dołączyła do najpopularniejszego stowarzyszenia studenckiego. Po ukończeniu studiów umawiała się z mężczyznami ze względu na ich stanowiska i koneksje rodzinne.
Kiedy poznała Jasona Montgomery’ego na imprezie charytatywnej, zadzwoniła do mnie po raz pierwszy od ośmiu miesięcy.
„Poznałam kogoś” – powiedziała. „To prawnik. Jego tata jest sędzią federalnym”.
„To miłe” – powiedziałem tym samym tonem, jakim zwracała się do mnie mama.
„Jego rodzina jest niesamowita. Stare pieniądze, wpływy. Jego tata zna gubernatorów i senatorów”.
„Brzmi imponująco.”
„Bierzemy się za coś poważnego. Myślę, że mógłby się oświadczyć.”
Tak, zrobił to.
Trzy miesiące później Clare wysłała grupową wiadomość ze zdjęciem ogromnego pierścionka z diamentem.
Odpowiedź mamy: „Jesteśmy z ciebie tacy dumni”.
Odpowiedź taty: „To moja dziewczynka”.
Moja odpowiedź: „Gratulacje”.
Przez kolejne cztery miesiące nie miałem od nich żadnej wiadomości.
Ślub stał się całą osobowością Clare. Każda rozmowa, każdy SMS, każde spotkanie rodzinne kręciło się wokół aranżacji kwiatowych, rozkładu miejsc przy stole i tego, czy druhny powinny mieć na sobie róż czy szampana.
Zostałam druhną z wyboru. To był obowiązek rodzinny, nie uczucie.
Pierwsza przymiarka sukni była koszmarem.
„Przytyłaś” – powiedziała Clare, patrząc na mnie krytycznie. „Suknia będzie wymagała poważnych poprawek”.
Nie przytyłam. Nabrałam masy mięśniowej, bo w końcu miałam czas, żeby regularnie chodzić na siłownię.
„Zajmę się tym” – powiedziałem.
„Może przejdź na dietę przed ślubem. Chcę, żeby wszyscy wyglądali idealnie”.
Mama wtrąciła się. „Clare ma rację. To jej wyjątkowy dzień. Wszyscy musimy wyglądać jak najlepiej”.
Zamówiłam sukienkę w swoim rozmiarze i nic nie powiedziałam.
Próba obiadu stała się obsesją Clare na trzy miesiące przed ślubem.
„Rodzice Jasona są gospodarzami” – oznajmiła na rodzinnym lunchu, na który poszłam, bo popełniłam błąd. „W Rosewood Manor. Pięciogwiazdkowy hotel. Jego tata zaprosił kilka bardzo ważnych osób”.
„Brzmi wspaniale” – powiedziałem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
