Przyklęknąłem, aby być na jej poziomie.
“Ty pewnie jesteś Sophie.”
“Jesteś tym człowiekiem od spełniania życzeń?”
Skinąłem głową.
„Jestem tu, aby spełnić twoje największe życzenie.”
Myślała o tym poważnie, żując wargę.
„Jestem tu, aby spełnić twoje największe życzenie.”
Czy mogę zjeść naleśniki o północy?
Roześmiałem się, zanim mogłem się powstrzymać.
„Sophie, możesz prosić o wszystko. O Disney World. O spotkanie z kimś sławnym. O cokolwiek”.
„Wiem”. Skinęła głową. „Ale nigdy nie jadłam naleśników o północy”.
Spojrzałem na Rebeccę, spodziewając się, że znów uciszy całą sprawę.
Czy mogę zjeść naleśniki o północy?
Zamiast tego po prostu stała tam, ze skrzyżowanymi ramionami, a jej wzrok utkwiony był gdzieś w dal.
***
Więc tej nocy, dokładnie o 12:01 w nocy, siedziałem na podłodze w kuchni Rebekki i jadłem naleśniki.
„Dlaczego podłoga?” – zapytałem.
„Tu na dole smakują lepiej” – stwierdziła Sophie, całkowicie pewna.
Nie mogłem się z nią kłócić.
„Tutaj smakują lepiej”
Jedliśmy naleśniki z truskawkami, trzymając talerze na kolanach.
Sophie nuciła między kęsami, jakby to był najlepszy posiłek w jej życiu.
Rebecca patrzyła na swoją córkę z delikatną, zmęczoną miłością.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
