Skinąłem głową i wziąłem ulotkę o sidingu aluminiowym. Mój ojciec miał dość, żeby udźwignąć ciężar bez osiemdziesięciu pięciu dolarów czesnego doliczanych do kuchennego rachunku.
O godzinie ósmej rano następnego dnia zapach wosku do podłóg na głównym korytarzu liceum Oakhaven był tak silny, że rozbolała mnie głowa.
Sięgnąłem do pokrętła mojej szafki, ale dłoń o idealnie wypielęgnowanych paznokciach leżała płasko na szarych metalowych drzwiach.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
