Zatrzymałem go, zanim zdążył pomyśleć, że to przebaczenie.
„A Maisie?”
„Chronię tu trzy dziewczynki, Ryan. Gabriella nie może spędzić kolejnego dnia zastanawiając się, czy jej siostra w jakiś sposób wróciła. Pamięć Avy nie staje się mostem do innego dziecka. A Maisie nie jest traktowana tak, jakby przybyła tu po to, by kogoś zastąpić”.
Ryan spuścił wzrok.
“Nigdy tego nie chciałem.”
“Wierzę ci.”
“Nigdy tego nie chciałem.”
Spojrzał w górę.
„Ale żal wyjaśnia, dlaczego panikowałaś. Nie daje ci prawa do decydowania o wyborach innych.”
Usiadł na brzegu łóżka.
“Czy możemy nas naprawić?”
“Nie wiem.”
“Zorza polarna…”
“Czy możemy nas naprawić?”
„Wybrałeś miasto. Wybrałeś dom. Wybrałeś, kiedy poznałam prawdę. Nie możesz też wybrać mojej odpowiedzi”.
***
Tej nocy Gabriella wpełzła do mojego łóżka. Powiedziałem jej wszystko, co mogłem.
Gdzie jest Tatuś?
„On mieszka gdzie indziej”.
“Czy jesteś zły na Maisie?”
Gdzie jest Tatuś?
“NIE.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
