Niektórzy sami finansowali jego inwestycje.
Niektóre z objętych nim zobowiązań, związane ze starszymi operacjami Morettiego, jego zdaniem, Vincent nie chciałby, aby gdziekolwiek pozostały nienaruszone.
To było jego uzasadnienie.
Niósł ten ciężar.
Zasługiwał na odszkodowanie.
Następnie rozpoczął się audyt.
Wykorzystał North Shore, żeby mnie zastraszyć.
Nie żeby mnie zabić.
Nie żeby mnie porwać.
Żeby mnie nastraszyć i zmusić do przyjęcia ugody i opuszczenia Chicago.
Mężczyźnie z cegłą kazano wybić okno dopiero po jego zamknięciu.
Źle ocenił czas.
To miało znaczenie prawne.
Miało to również znaczenie emocjonalne.
Szkoda przypadkowa jest nadal krzywdą, gdy ktoś po prostu źle oceni, kto będzie stał w pobliżu szyby.
Posiedzenie zarządu odbyło się w październiku.
Zimny deszcz.
Trzydzieste ósme piętro.
Jezioro Michigan szare za oknami.
Miałem na sobie grafitowy garnitur, który kupiłem specjalnie na tę okazję.
Nie projektant.
Dopasowany na tyle, że po pięciu minutach od założenia przestałam o nim myśleć.
Nora usiadła obok mnie.
Rachel usiadła naprzeciwko.
Vincent nie siedział na czele stołu.
Tak zrobił niezależny przewodniczący zarządu.
To było celowe.
Matteo przyszedł ze swoim prawnikiem.
Wyglądał starzej niż się spodziewałem.
Nie jest zły.
Zmęczony.
Srebro na skroniach.
Obrączka ślubna.
Zdjęcie dwóch córek widoczne przez przezroczystą tylną część etui telefonu, gdy go odłożył.
Tego nienawidziłem.
Złoczyńcy nie powinni mieć córek.
Sprawia, że arytmetyka moralna staje się irytująca.
Jego prawnik najpierw zakwestionował proces.
Właściwy ruch.
Konflikt interesów.
Zaangażowanie emocjonalne Vincenta.
Mój „osobisty związek” z Vincentem.
Prawie się roześmiałem.
Nora nie.
„Pani Delaney nie ma żadnych osobistych powiązań z panem Morettim.”
Adwokat Matteo powiedział:
„Wymienił zamek w jej mieszkaniu”.
Nora uśmiechnęła się bez ciepła.
„Co skutkowało złożeniem udokumentowanej skargi na naruszenie prywatności przeciwko jego przedstawicielowi i zawarciem pisemnego porozumienia o nieingerencji”.
Przewodniczący zarządu spojrzał na Vincenta.
Powiedział:
„Ona ma rację.”
Dobry.
„Pan Moretti również wysłał ochronę.”
“Tak.”
„Bez prośby.”
“Tak.”
„Zaczęłaś się o nią osobiście troszczyć.”
“Tak.”
Adwokat Matteo rozłożył ręce.
„Jak zatem można uznać ten audyt za niezależny?”
Rachel odpowiedziała.
„Ponieważ pan Moretti tego nie przeprowadził”.
Ona rozłożyła dokumenty.
Moje karty czasu pracy.
Moje paski wypłaty.
Trzydzieści cztery oświadczenia pracowników.
Sfałszowane potwierdzenia zatrzymania.
Dowód pierwszy.
A teraz dowód numer dwa.
Własność Harbor Workforce.
Zaufanie Rinaldiego.
Płatność North Shore.
Pojazd pralniczy.
Faktura za stabilizację miejsca pracy z numerem mojego pracownika.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
