„W takim razie to sprawa o opiekę. Próbujesz mu doręczyć.”
„Próbuję go znaleźć” – powiedziałem. „Zajmę się resztą”.
„Będę miał dla ciebie adres w ciągu 48 godzin” – powiedział.
Miał to w 24.
Telefon zadzwonił, gdy byłam na piętrze i budowałam z Lily wieżę z klocków.
Ona się śmiała.
To był jasny, piękny dźwięk.
Mój telefon zawibrował.
M. Witaj, Caris.
Wstałem.
“Zacząć robić.”
„Nie ma go pod adresem podanym w formularzach szkolnych. Wyprowadził się dwa dni temu. Tego samego dnia, kiedy odebrałeś dziewczynę”.
Oczywiście, że tak.
On biegł.
Zostawił ją niczym paczkę na progu.
„Mieszka w wynajętym domu na przedmieściach. Lake Oswego. Cherry Blossom Lane 14. Biały dom. Biały płot. Płaci gotówką. Ukrywa się.”
„Dziękuję” – powiedziałem. „Prześlij mi rachunek”.
Rozłączyłem się.
Spojrzałem na Lily.
„Mamo, muszę iść na spotkanie. Na spotkanie służbowe.”
Nienawidziłem jej kłamać.
To była jego trucizna i zmuszał mnie do jej użycia.
Zadzwoniłem do mojej koleżanki, Sary. Ona też miała córkę.
„Sarah, potrzebuję przysługi. Największej przysługi, o jaką kiedykolwiek poproszę”.
Godzinę później Lily była już w domu Sary i bawiła się szczęśliwie.
„Czy wszystko w porządku, Leno?” zapytała Sarah, a w jej oczach malował się niepokój.
„Tak będzie” – powiedziałem.
Podróż do jeziora Oswego była długa.
To były bogate, ciche przedmieścia. Idealne trawniki. Duże, ciche domy.
To było wszystko, czego, jak twierdził, nienawidził.
Nazwał to podmiejskim kłamstwem.
Stał się swoim własnym stereotypem.
Znalazłem ulicę Cherry Blossom Lane.
I tak to się stało.
Biały dom. Biały płot. Idealnie zadbany trawnik.
Doskonałe kłamstwo.
Zaparkowałem.
Poszedłem ścieżką.
Moje serce nie waliło.
Był powolny, ciężki, jeden równomierny rytmiczny rytm bębna.
Łup. Łup. Łup.
Nie byłem zły.
Byłem skupiony, tak jak przed prezentacją.
Miałem swoje fakty.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
