Nie bronił się.
„Masz rację.”
Emma się zatrzymała.
Ryan wyjaśnił, że Patricia poprosiła go w poprzednią niedzielę o naprawienie problemu z pocztą elektroniczną na jej tablecie.
Podczas pracy na ekranie cały czas pojawiały się wiadomości.
Na jednym z nich było imię Emmy.
Gdy Ryan przyjrzał się bliżej, zdał sobie sprawę, że Marcy wysłała Patricii informacje o ostatnim spotkaniu Emmy.
Ryan robił zdjęcia wszystkim wiadomościom, bo wiedział, że gdyby matka została skonfrontowana z jego sytuacją, i tak by je skasowała.
Patricia od razu warknęła:
„Nie miałeś prawa grzebać w moim tablecie.”
Naprawdę się zaśmiałem.
Wszyscy na mnie spojrzeli.
Nie mogłem się powstrzymać.
„Patricio, dziś może nie być najlepszy dzień na użycie zwrotu ‘brak prawa’”.
Ryan wyjaśnił, że skontaktował się z lekarzem Emmy następnego ranka.
Nie chciał oskarżać matki, dopóki klinika nie potwierdzi, co się stało.
Przez trzy dni funkcjonariusze sprawdzali rejestry dostępu i przesłuchiwali pracowników.
Tego ranka Marcy w końcu to przyznała.
Kilkakrotnie uzyskała dostęp do dokumentacji Emmy bez uzasadnionego powodu medycznego.
Przesłała również informacje z notatek dotyczących spotkań bezpośrednio do Patricii.
Klinika zawiesiła ją na czas trwania śledztwa.
Dlatego właśnie dr Shah zadzwonił do Emmy.
Patricia pokręciła głową.
„Marcy nigdy nie miała zamiaru nikogo skrzywdzić”.
Emma odsunęła krzesło do tyłu.
„Przestań tak mówić.”
„Emma—”
„Przestań uznawać coś za nieszkodliwe tylko dlatego, że twierdzisz, że twoje intencje były dobre”.
Patricia zamilkła.
Emma teraz płakała.
„Wiesz, dlaczego tak bardzo martwię się swoją wagą?”
Nikt nie odpowiedział.
Otarła policzki.
„Bo za każdym razem, gdy cię widzę, komentujesz moje ciało”.
Patricia spojrzała w dół.
„Mówiłeś, że moja twarz się zaokrągla.”
„Drażniłem się.”
„Zapytałeś Ryana, czy mój lekarz ostrzegał mnie przed nadmiernym przybieraniem na wadze.”
„Ciąża niesie ze sobą ryzyko”.
„Kupiłaś mi ubrania ciążowe o dwa rozmiary za małe.”
Patricia widocznie drgnęła.
Nie wiedziałem o tym.
Emma kontynuowała.
„A kiedy nie pasowały, mówiłeś: «No cóż, to było optymistyczne».”
Ryan zamknął oczy.
Słyszałem już wystarczająco dużo.
„Patricio, dlaczego?”
Spojrzała na mnie.
„Dlaczego co?”
„Dlaczego tak bardzo interesujesz się ciałem mojej córki?”
„Nie jestem.”
„Śledziłeś wagę kobiety w ciąży na tyle dokładnie, że znasz dokładną liczbę z jej dokumentacji medycznej”.
Odpowiedź Patricii nadeszła szybko.
„Dbam o swojego wnuka”.
Wtedy Ryan spojrzał na swoją matkę i cicho powiedział:
“NIE.”
Patricia zwróciła się ku niemu.
“Co?”
„Nie możesz używać dziecka jako wymówki”.
Jej twarz się zmarszczyła.
„Jestem twoją matką.”
„A Emma jest moją żoną.”
“Ja wiem.”
„To zacznij ją tak traktować.”
Patricia usiadła.
Przez kilka sekund nic nie mówiła.
Potem wydarzyło się coś nieoczekiwanego.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
