Nigdy nie wspomniał, że mój podpis widniał nie tylko na harmonogramach pracowniczych.
Elaine nie lubiła mnie od momentu, gdy Grant nas sobie przedstawił. Byłam zbyt bezpośrednia, zbyt praktyczna i zdecydowanie zbyt robotnicza jak na rodzinę, która traktowała drogie ubrania i odziedziczone pieniądze jako dowód wyższości charakteru.
Kiedy ojciec Granta zmarł i zostawił mu mniejszościowy udział w Belle & Vale, Elaine natychmiast zaczęła zachowywać się tak, jakby jej syn odziedziczył całą firmę. Tego ranka pojawiła się w kremowym kostiumie, niosąc teczkę z napisem „ Nowa struktura zarządzania” , a za nią podążali Grant, dwaj kuzyni i ślusarz.
Ślusarz. W moim sklepie.
Elaine wskazała na mojego asystenta.
„Ty. Weź jej odznakę.”
Moja asystentka spojrzała na mnie z paniką, ale ja tylko pokręciłam głową.
Elaine rzuciła teczkę na blat.
„Poinformowałem już personel, że ze skutkiem natychmiastowym obejmuję stanowisko dyrektora. Grant zatwierdził tę zmianę. Claire będzie mogła odebrać swoje rzeczy osobiste po przeprowadzeniu audytu w jej biurze”.
Spojrzałem na Granta.
“Rewizja?”
Podszedł bliżej i zniżył głos, jakby dawał mi ostatnią szansę na poddanie się z godnością.
„Nie psuj tego, Claire. Wiemy o brakujących kredytach dla dostawców.”
Wtedy wszystko stało się jasne.
Dwa tygodnie wcześniej dział księgowości firmy zasygnalizował nietypowe zwroty pieniędzy związane z dostawcami, którymi Grant osobiście zarządzał. Po cichu zgłosiłem te rozbieżności do działu zgodności, a Grant najwyraźniej odkrył wystarczająco dużo, by zdać sobie sprawę z zbliżającego się dochodzenia.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
