Teściowa zostawiła mnie poważnie ranną, a mąż porzucił mnie na podłodze w kuchni, podczas gdy jego rodzina jadła obiad i planowała alibi na schodach. Myśleli, że ból mnie zmusi do posłuszeństwa. Zamiast tego uciekłam przez otwór wentylacyjny w deszcz – i dotarłam do sąsiada, który w końcu mi uwierzył.

Grace zasugerowała, aby szpital pozwolił Prescottom uwierzyć, że jestem nieprzytomny, podczas gdy śledczy będą zbierać dowody.

„Ludzie, którzy czują się pewnie, mając kontrolę nad sytuacją, często mówią otwarcie, gdy uważają, że ofiara nie jest w stanie im się przeciwstawić” – wyjaśniła.

Trzy dni później Ethan przyjechał z Judith i Leonardem, niosąc drogi kosz owoców i wazon z liliami. Zastali mój poprzedni pokój pusty i zaczęli domagać się informacji od personelu pielęgniarskiego.

Z chronionego pokoju po drugiej stronie korytarza podsłuchiwałem za pomocą zabezpieczonego sygnału audio, podczas gdy Rachel pozostała obok mnie.

„Jestem jej mężem” – krzyknął Ethan. „Nie możesz legalnie ukrywać przede mną mojej żony”.

Doktor Torres wyszedł na korytarz.

„Pani Whitmore została przeniesiona do jednostki tajnej, ponieważ wyniki badań kryminalistycznych wskazują, że jej obrażenia powstały w wyniku wielokrotnego uderzenia tępym narzędziem, a nie przypadkowego upadku”.

Głos Judith natychmiast się podniósł.

„Ta kobieta wszystko wyolbrzymia. Pewnie zrobiła sobie krzywdę, żeby nas ukarać”.

Leonard dodał, że odkąd rok wcześniej straciłam ciążę, byłam niestabilna emocjonalnie.

Rachel lekko uchyliła drzwi, aby urządzenie nagrywające na korytarzu mogło wyraźnie uchwycić rozmowę.

Judith warknęła na lekarza.