Następnego ranka minąłem stół kreślarski w domowym biurze i poszedłem do schowka w przedpokoju. Moja mama, Sarah, zostawiła tam trzy sklejone taśmą kartony, kiedy wprowadziła się do mnie poprzedniej jesieni. Taśma pakowa była pożółkła i sucha, odklejała się od kartonu z cichym sykiem, który brzmiał jak westchnienie w cichym korytarzu.
Sarah siedziała w kuchni, z kieszeniami fartucha wygładzonymi na płasko, szukając okularów do czytania. „Czego szukasz w tych starociach, Emmy?” – zapytała, a w jej głosie pobrzmiewał ten miękki, staromodny akcent, który zawsze sprawiał, że czułam się jak dwunastolatka.
„Szukam tylko imienia” – powiedziałem, odkładając ciężkie pudełko na linoleum.
„Imiona się zmieniają, ale sposób, w jaki ktoś się zachowuje, zazwyczaj pozostaje taki sam” – powiedziała, przewracając stronę gazety.
Zabrałem rocznik szkolny Oak Creek High School z 1994 roku do gabinetu i przewracałem strony. Zapach starego papieru i zaschniętego kleju unosił się z oprawy, gdy przeszukiwałem alfabetycznie ułożone kolumny czarno-białych portretów.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
