Wybrał numer żony.
Telefon dzwonił długo, ale nie odbierała.
„Marina, musimy porozmawiać. Wybacz. Proszę, wróć do domu”.
Wysłał wiadomość i czekał.
Telefon milczał.
Pukanie do drzwi sprawiło, że podskoczył.
Przyjechała matka.
„Anton! Kochanie! Czemu nie otwierasz drzwi?” Do mieszkania weszła Galina Pietrowna, dźwigając torby. „Gdzie jest Marina? Znów wyszła z koleżankami? Powiem jej, że mężatka powinna zostać w domu! I co to za bałagan? Przecież sprzątałam w zeszłym tygodniu!”
Anton spojrzał na matkę i po raz pierwszy zobaczył ją oczami kogoś innego.
Zobaczył apodyktyczną kobietę, która wchodziła do jego domu, jakby był jej własny.
Kobietę, która decydowała, jak on i jego żona mają żyć, nigdy nie pytając o pozwolenie.
Kobieta, która dręczyła jego żonę, podczas gdy on milczał.
„Mamo, Marina odeszła”.
„Odeszła? Gdzie ona poszła? Wiedziała, że przyjdę!” – wykrzyknęła oburzona Galina Pietrowna. „Bezwstydna kobieta! Wiedziała, że jej teściowa przyjeżdża i celowo uciekła. Szkoda. Jak wróci, powiem jej dokładnie, co myślę!”
„Nie wróci, mamo”.
„Bzdura! Oczywiście, że wróci. Gdzie indziej miałaby pójść?” Galina Pietrowna weszła do kuchni, oglądając wszystko z dezaprobatą. „Boże, jakie okropne zasłony! I dlaczego czajnik nie stoi tam, gdzie powinien? Pokazałam ci, gdzie powinien być ostatnim razem!”
„Mamo”. Anton poszedł za nią. „Marina mnie zostawiła. Na dobre. Przez ciebie”.
Galina Pietrowna odwróciła się z autentycznym zdumieniem na twarzy.
„Przeze mnie? O czym ty mówisz? Traktowałam ją jak własną córkę! Wszystko, co robiłam, robiłam dla was obojga!”
„Nie, mamo. Ciągle ją upokarzasz. Za każdym razem, gdy ją widzisz”.
„Ja? Upokarzać ją?” Galina Pietrowna uniosła ręce. „Mówię jej tylko prawdę! Jeśli nie umie gotować, mam siedzieć cicho? Jeśli źle się ubiera, mam nic nie mówić? Próbuję jej pomóc!”
„Próbujesz ją zmienić. Chcesz ukształtować ją na swoje podobieństwo. Ale ona jest inną osobą, mamo”.
„Ach, więc tak to wygląda!” Twarz Galiny Pietrowny poczerwieniała. „Teraz jej bronisz? Gdzie była jej lojalność, kiedy cię porzuciła? Mówiłam ci od początku, że nie jest dla ciebie odpowiednia! Ona nie ma nic! Jej matka jest sprzedawczynią w sklepie, ojciec mechanikiem. Masz wykształcenie wyższe!”
„Co mają z tym wspólnego jej rodzice?”
„Wszystko! Jabłko niedaleko pada od drzewa! Nie ma klasy, manier, dobrego wychowania. Ile razy próbowałam ją uczyć, jak prowadzić dom, jak zadowolić męża i jak zachowywać się wobec teściowej? Ona tym wszystkim gardzi!”
Anton poczuł narastającą złość.
Po raz pierwszy w życiu był naprawdę wściekły na matkę.
„To moja żona! Kocham ją! A ty ją odepchnęłaś!”
„Odepchnęłaś ją?” Galina Pietrowna chwyciła się za pierś. „Jak możesz tak mówić? Poświęciłam ci całe życie! Wychowywałam cię sama! Nie spałam tyle nocy! A teraz podnosisz głos przeciwko własnej matce z powodu tej aroganckiej kobiety!”
„Ona nie jest arogancka! To kobieta, w której się zakochałem. A ty zrobiłeś wszystko, żeby zniszczyć nasze małżeństwo!”
„Ja? Zniszczyć je? Próbowałem je uratować! Ocalić przed jej lenistwem, niekompetencją i obojętnością!” „
Jaką obojętnością? Ona mnie kocha!” „
Ona cię kocha? Gdyby cię kochała, nie odeszłaby przy pierwszym sygnale kłopotów! Nie kochałam twojego ojca, ale zostałam z nim. Wychowałam cię!” „Ta kobieta lubi tylko robić sobie zdjęcia i spędzać czas z przyjaciółkami!”
Anton zamknął oczy.
W końcu zrozumiał, co powiedziała mu Marina.
Matka nigdy go nie zaakceptuje.
Nigdy nie zobaczy Mariny jako prawdziwej osoby.
Zawsze będzie ją postrzegać tylko jako zły wybór syna.
„Mamo, musisz odejść”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
