Trzy dni później w budynku sądu okręgowego w Dallas odbyła się rozprawa w trybie pilnym.
Grant przybył w grafitowym garniturze, z perfekcyjnie ułożonymi włosami i wyrazem zranionej niewinności.
Vanessa poszła z nim i czekała na korytarzu, udając, że jest pochłonięta telefonem.
W pomieszczeniu nosiła duże okulary przeciwsłoneczne.
Nie sposób było nie zauważyć diamentowej bransoletki tenisowej na jej nadgarstku.
Należało do mnie.
Dostałem go od mamy na dwudzieste piąte urodziny.
Rebecca też to zauważyła.
Pochyliła się w moją stronę i szepnęła: „Nie reaguj”.
Więc pozostałem nieruchomy.
Adwokat Granta opisał incydent jako prywatną kłótnię małżeńską, wyolbrzymioną przez emocje.
Twierdził, że byłam zdenerwowana, zazdrosna i niestabilna.
Zasugerował, że wymknąłem się na zewnątrz w deszczu.
Twierdził, że mój ojciec wykorzystywał swoje wpływy, aby ukarać Granta za konflikt osobisty.
Wtedy Rebecca wstała.
Odtworzyła nagranie z kamery sąsiada.
Na nagraniu widać Granta otwierającego drzwi wejściowe.
Moja torba leci na zewnątrz.
Ja potykam się o to.
Trzaskanie drzwi, podczas gdy ja pozostałem boso w burzy.
Na sali sądowej zapadła cisza.
Następnie przedstawiła raport szpitalny.
Zdjęcia.
Wiadomości tekstowe.
Adwokat Granta wniósł sprzeciw.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
