Potem krzyknęła.
“Mama!”
Ona się śmiała i płakała.
“Mamo, patrz!”
„Powiedziałby wszystkim, że sam się zaraził”.
“Widzę to.”
“Tata by oszalał!”
Śmiałem się przez łzy.
„Powiedziałby wszystkim, że sam się zaraził”.
Kelly przytuliła piłkę.
Wtedy dotknęła mnie czyjaś ręka.
Kobieta siedząca obok nas oderwała ją i podała nastolatkowi siedzącemu obok niej.
Zanim zrozumiałem, co się dzieje, ktoś wyrwał piłkę z rąk Kelly.
Kelly sapnęła.
Kobieta siedząca obok nas oderwała ją i podała nastolatkowi siedzącemu obok niej.
Spojrzałem na nią.
“Co robisz?”
Poprawiła płaszcz.
„Gra w piłkę nożną od trzech lat”.
„Mój syn powinien to mieć”.
Myślałem, że źle usłyszałem.
“Przepraszam?”
„Gra w piłkę nożną od trzech lat”.
Jej syn wyglądał na zaniepokojonego.
Miał może czternaście lat.
„Rzucił ją w tłum”.
Trzymał piłkę, ale nie patrzył na Kelly’ego.
Wstałem.
„Ten zawodnik rzucił piłkę mojej córce.”
Kobieta przewróciła oczami.
„Rzucił w tłum. Ethan ma do tego prawo.”
„Najpierw wskazał na nią.”
Widziałem, jak w jej oczach pojawiły się łzy.
“Więc?”
Kelly szepnęła: „Mamo”.
Spojrzałem w dół.
Widziałem, jak w jej oczach pojawiły się łzy.
To coś we mnie zmieniło.
Wyciągnąłem rękę.
„Dziewczyny nie rozumieją futbolu. Mój syn zasługuje na to bardziej”.
“Oddaj to.”
Kobieta zaśmiała się raz.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
